Επτά των Κυπέλλων: σημασία και συμβολισμός της κάρτας Ταρό

Η κάρτα με μια ματιά

Η εικόνα της κάρτας

Στο Ταρό Sol da Alma, ο ουρανός έχει ένα βαθύ γαλαζοπράσινο χρώμα, διάστικτο με αστέρια. Ψηλά, πάνω σε μια στρώση από ανοιχτόχρωμα σύννεφα, ακουμπούν επτά χρυσά κύπελλα στη σειρά, όλα με λαβές. Πίσω από το μεσαίο κύπελλο λάμπει μια μεγάλη χρυσή πανσέληνος. Από το δεύτερο κύπελλο, μετρώντας από τα αριστερά, υψώνεται ένα πράσινο κουλουριασμένο φίδι· από το κεντρικό κύπελλο βγαίνουν δύο μικρά χρυσά κλαδιά δάφνης· και από το έκτο υψώνεται ένα ρόδινο κάστρο με μυτερούς πύργους, στηριγμένο σε μια χρυσή λάμψη. Τα άλλα τέσσερα κύπελλα δεν δείχνουν τίποτα. Από το σύννεφο πέφτει μια κλωστή χρυσού φωτός, σαν σταγόνα που κυλά προς τα κάτω. Στο κάτω μέρος της κάρτας, ανάμεσα σε μεγάλα πορτοκαλιά και ρόδινα σύννεφα, μια μορφή με μακριά μαλλιά, ιδωμένη από την πλάτη και σε σιλουέτα, υψώνει και τα δύο χέρια προς τα κύπελλα.

Στο Rider-Waite-Smith, του 1909, η ιδέα είναι η ίδια, και από αυτήν ξεκίνησε η ζωγραφική του Sol da Alma: μια μαύρη μορφή, με την πλάτη γυρισμένη, απλώνει το χέρι μπροστά σε επτά κύπελλα που αιωρούνται σε γκρίζα σύννεφα, και από κάθε κύπελλο βγαίνει ένα διαφορετικό όραμα — ένα κεφάλι, μια πεπλοφόρα και ακτινοβόλα μορφή, ένα φίδι, ένα κάστρο, ένας σωρός κοσμήματα, ένα δάφνινο στεφάνι και ένας δράκος. Στην τράπουλα του 1909, τα επτά κύπελλα είναι σε δύο σειρές και όλα έχουν κάτι· στο Sol da Alma είναι σε μία μόνο σειρά, μόνο τρία δείχνουν ένα όραμα, και η σκηνή διαδραματίζεται νύχτα, με το φεγγάρι στο κέντρο. Η μορφή, που στο Rider-Waite-Smith μοιάζει να οπισθοχωρεί ή να διστάζει με το ένα χέρι απλωμένο, στο Sol da Alma υψώνει και τα δύο χέρια σαν κάποιος που επιθυμεί ή παρακαλεί.

Στο Ταρό της Μασσαλίας, οι αριθμημένες κάρτες δεν έχουν σκηνή: το Επτά των Κυπέλλων δείχνει επτά κύπελλα διατεταγμένα ανάμεσα σε διακοσμητικά φυλλώματα. Τα οράματα στα σύννεφα είναι δημιούργημα του Rider-Waite-Smith.

Ο συμβολισμός, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια

Τα πάντα σε αυτή την κάρτα βρίσκονται στον ουρανό, και σχεδόν τίποτα δεν βρίσκεται στο έδαφος. Αυτό είναι το μάθημά της: αυτό που επιθυμεί κανείς δεν έχει ακόμη πού να πατήσει.

Τα επτά κύπελλα

Οι δυνατότητες, οι επιθυμίες, οι δρόμοι που φαντάζεται κανείς. Είναι πολλά, και μοιάζουν όλα το ίδιο χρυσά — αυτό ακριβώς κάνει την επιλογή δύσκολη.

Τα σύννεφα

Η φαντασία, το όνειρο, αυτό που δεν είναι ακόμη πραγματικό. Τα κύπελλα δεν βρίσκονται πάνω σε τραπέζι: ακουμπούν στο τίποτα.

Το φίδι

Ο πειρασμός, η επιθυμία, αλλά και η κρυμμένη σοφία. Μπορεί να είναι η επιλογή που σαγηνεύει και ξεγελά, ή εκείνη που αναγκάζει τον άνθρωπο να ωριμάσει.

Τα κλαδιά δάφνης

Η νίκη, η δόξα, η αναγνώριση. Στο Rider-Waite-Smith, το δάφνινο στεφάνι εμφανίζεται σε ένα κύπελλο σημαδεμένο με μια νεκροκεφαλή — η επιτυχία που μπορεί να κοστίσει ακριβά.

Το κάστρο

Η ασφάλεια, το σπιτικό, ο πλούτος, το όνειρο να φτάσει κανείς κάπου. Είναι ο πύργος στον αέρα της λαϊκής έκφρασης: όμορφος και χωρίς θεμέλια.

Τα άδεια κύπελλα

Ιδιαίτερο στοιχείο της ζωγραφικής του Sol da Alma: τέσσερα από τα επτά κύπελλα δεν δείχνουν τίποτα. Πολλές από τις επιλογές που λάμπουν δεν έχουν περιεχόμενο — μόνο το χρυσό σχήμα της επιθυμίας.

Η πανσέληνος

Η νύχτα, η διαίσθηση, αλλά και η ψευδαίσθηση. Στο φως του φεγγαριού, όλα φαίνονται πιο όμορφα και λιγότερο καθαρά απ’ ό,τι είναι.

Η μορφή με τα υψωμένα χέρια

Εκείνος που επιθυμεί και δεν έχει ακόμη επιλέξει. Κοιτάζει ψηλά, προς αυτό που δεν φτάνει, και βρίσκεται ανάμεσα σε σύννεφα: ούτε τα πόδια του δεν φαίνονται να πατούν στο έδαφος.

Η ιστορία του Επτά των Κυπέλλων

Το ταρό γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία, τον 15ο αιώνα, ως παιχνίδι με κάρτες, με τις τέσσερις λατινικές σειρές — κύπελλα, σπαθιά, ραβδιά και νομίσματα. Στις παλαιότερες τράπουλες, όπως εκείνες που ζωγραφίστηκαν για τους Visconti και τους Sforza στο Μιλάνο γύρω στο 1450, και σε εκείνες της Μασσαλίας, που πήραν την οριστική τους μορφή ανάμεσα στον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι αριθμημένες κάρτες έδειχναν μόνο τα σύμβολα της σειράς. Το Επτά των Κυπέλλων ήταν μια διάταξη επτά κυπέλλων, χωρίς οράματα και χωρίς σύννεφα.

Η σκηνή γεννιέται με το Rider-Waite-Smith, σχεδιασμένο από την Pamela Colman Smith υπό την καθοδήγηση του Arthur Edward Waite και δημοσιευμένο το 1909 — την πρώτη τράπουλα ευρείας διάδοσης με εικόνες σε όλες τις κάρτες της Μικρής Αρκάνας. Ο Waite ονομάζει τα κύπελλα παράξενα δισκοπότηρα οράματος, και δίνει στην κάρτα τις έννοιες της φαντασίας, του συναισθήματος και της αντανάκλασης — τα πράγματα όπως φαίνονται στον καθρέφτη της ενατένισης —, προειδοποιώντας ότι τίποτα σε αυτά δεν είναι μόνιμο ούτε ουσιαστικό.

Το Ερμητικό Τάγμα της Golden Dawn, στο οποίο σύχναζε ο Waite, της είχε δώσει στα τέλη του 19ου αιώνα την Αφροδίτη στον Σκορπιό και τον τίτλο «Κύριος της Απατηλής Επιτυχίας»: μια επιτυχία που μοιάζει κατακτημένη και διαλύεται, ή που δεν είναι αυτό που φαινόταν. Τα οράματα στα κύπελλα μεταφράζουν αυτή την ιδέα σε εικόνες, και αυτή τη σκηνή ακολουθούν οι περισσότερες σύγχρονες τράπουλες, μαζί και το Sol da Alma.

Το Επτά των Κυπέλλων όρθιο: η σημασία

Όρθιο, το Επτά των Κυπέλλων είναι η κάρτα των πολλών επιλογών και της σύγχυσης που αυτές φέρνουν. Ο άνθρωπος έχει μπροστά του πολλούς δρόμους, πολλές επιθυμίες, πολλά πρόσωπα ή πολλά σχέδια, και δεν ξέρει ποιο να διαλέξει — ή τα θέλει όλα ταυτόχρονα. Η κάρτα λέει ότι δεν έχει περιεχόμενο ό,τι λάμπει: μερικά από τα κύπελλα είναι άδεια.

Είναι επίσης η κάρτα της φαντασίας. Στην καλή της πλευρά, μιλά για δημιουργικότητα, για όνειρα που εμπνέουν, για οράματα που ανοίγουν ορίζοντες — καθετί που πρώτα το φαντάζεται κανείς και ύστερα υπάρχει. Στην πιο δύσκολη πλευρά της, μιλά για φαντασιώσεις, για ψευδαισθήσεις, για υποσχέσεις που δεν πρόκειται να τηρηθούν, για μαγική σκέψη, για την αναβολή της πραγματικότητας με την προσδοκία μιας λύσης που θα πέσει από τον ουρανό.

Το Επτά είναι ο αριθμός αυτού που κάνει κανείς μόνος του, χωρίς πια στήριγμα ούτε κανόνα, με δική του ευθύνη και δικό του ρίσκο. Στο Επτά των Κυπέλλων, το ρίσκο αυτό είναι να χάσει κανείς την επαφή με το έδαφος. Η κάρτα δεν ζητά να πάψετε να ονειρεύεστε: ζητά να διαλέξετε ένα όνειρο, και να δουλέψετε για να το κάνετε πραγματικότητα.

Το Επτά των Κυπέλλων ανάποδο

Ανάποδο, το Επτά των Κυπέλλων δεν γίνεται το αντίθετο του εαυτού του: είναι η ίδια επιλογή που ξεκαθαρίζει. Στις περισσότερες αναγνώσεις, είναι η οφθαλμαπάτη που διαλύθηκε — ο άνθρωπος καταλαβαίνει τι ήταν ψευδαίσθηση, βλέπει επιτέλους ποιο από τα κύπελλα είχε κάτι μέσα, αποφασίζει και συγκεντρώνεται. Μπορεί να είναι μια χρήσιμη απομάγευση: χάνεται μια φαντασίωση, κερδίζεται ένας στόχος.

Μπορεί επίσης να μιλά για την ίδια σύγχυση στραμμένη προς τα μέσα και επιδεινωμένη: τη φυγή στο όνειρο για να μην αντιμετωπιστεί η πραγματικότητα, την αναποφασιστικότητα που γίνεται χρόνια, τη δυσκολία να ξεχωρίσει κανείς την επιθυμία από το εφικτό. Οι γειτονικές κάρτες λένε αν η ομίχλη σηκώνεται ή πυκνώνει.

Το Επτά των Κυπέλλων στην αγάπη

Στην αγάπη, το Επτά των Κυπέλλων μιλά για εξιδανίκευση: να φαντάζεστε κάποιον όπως θέλετε να είναι, και όχι όπως είναι· να ζείτε μια σχέση περισσότερο στο μυαλό παρά στην πραγματικότητα· να ονειρεύεστε έναν τέλειο έρωτα που κανένας αληθινός άνθρωπος δεν μπορεί να φτάσει. Μπορεί επίσης να δείχνει ότι υπάρχουν περισσότερα πρόσωπα στο παιχνίδι, ή την αναποφασιστικότητα ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες σχέσεις.

Για όποιον είναι μόνος, προειδοποιεί για τα φαινόμενα και τις εύκολες υποσχέσεις — δεν είναι όλοι οι υποψήφιοι σύντροφοι αυτό που δείχνουν. Ανάποδο, είναι η διαύγεια που φτάνει: καταλαβαίνει κανείς τι νιώθει και τι θέλει, και παύει να περιμένει αυτό που δεν πρόκειται να συμβεί.

Το Επτά των Κυπέλλων στη δουλειά και στα χρήματα

Στη δουλειά, το Επτά των Κυπέλλων περιγράφει μια φάση με πολλές ιδέες και λίγες αποφάσεις: διάφορα σχέδια στη μέση, διαφορετικές προτάσεις, τον πειρασμό να αλλάξετε τομέα χωρίς σχέδιο. Ευνοεί τα δημιουργικά επαγγέλματα — τις τέχνες, το σχέδιο, τη γραφή, τη διαφήμιση —, αλλά ζητά να περάσετε από την ιδέα στην πράξη.

Στα χρήματα, είναι μια σαφής προειδοποίηση για υποσχέσεις εύκολου κέρδους, για σχήματα που μοιάζουν υπερβολικά καλά και για αγορές που γίνονται από επιθυμία. Πριν υπογράψετε ή επενδύσετε, καλό είναι να δείτε τι υπάρχει πραγματικά μέσα στο κύπελλο. Ανάποδο, δείχνει μια συνετή απόφαση: επιλέγεται ο ρεαλιστικός δρόμος και εγκαταλείπονται τα υπόλοιπα.

Το Επτά των Κυπέλλων στην υγεία και στην ευεξία

Στις ερωτήσεις για την ευεξία, το Επτά των Κυπέλλων μιλά για διάσπαση, για σκέψη που τρέχει, για δυσκολία συγκέντρωσης, και για την ανάγκη να πατήσετε στη γη — απλές ρουτίνες, ξεκούραση, συγκεκριμένα πράγματα. Ζητά επίσης προσοχή απέναντι στις θαυματουργές λύσεις. Οι κάρτες δεν υποκαθιστούν καμία ιατρική φροντίδα: η ανάγνωση μιλά για στάση και για τάση, και όχι για διάγνωση.

Το Επτά των Κυπέλλων στην πνευματική ζωή

Στον εσωτερικό δρόμο, το Επτά των Κυπέλλων είναι η κάρτα των οραμάτων και της φαντασίας — που μπορούν εξίσου να ανοίξουν την πόρτα σε μια βαθύτερη κατανόηση ή να φυλακίσουν τον άνθρωπο σε έναν κόσμο φαντασιώσεων. Πολλές παραδόσεις προειδοποιούν για τη γοητεία των εξαιρετικών εμπειριών: σημασία δεν έχει να βλέπει κανείς θαυμαστά πράγματα, αλλά τι κάνει με αυτό που βλέπει. Η κάρτα ζητά διάκριση.

Το Επτά των Κυπέλλων ως συμβουλή

Ως συμβουλή, το Επτά των Κυπέλλων λέει: διαλέξτε. Κοιτάξτε τις επιλογές μία προς μία και ρωτήστε τι έχει πραγματικά μέσα η καθεμιά. Πατήστε στο έδαφος, κάντε τους λογαριασμούς σας, ζητήστε τη γνώμη κάποιου που βλέπει απ’ έξω. Κρατήστε το όνειρο που αξίζει τον κόπο — και αφήστε τα άλλα να φύγουν, για να μπορέσετε να δώσετε σε εκείνο που διαλέξατε την προσοχή που του αξίζει.

Το Επτά των Κυπέλλων στις θέσεις ενός απλώματος

Στο παρελθόν

Μια ψευδαίσθηση που διαλύθηκε, ή μια επιλογή που αναβλήθηκε και άφησε το ζήτημα ανοιχτό.

Στο παρόν

Πολλές δυνατότητες, λίγη διαύγεια· μια στιγμή ονείρου ή αναποφασιστικότητας.

Στο μέλλον

Θα εμφανιστούν διάφορες επιλογές· καλό είναι να τις εξετάσετε προσεκτικά πριν διαλέξετε.

Ως εμπόδιο

Η φαντασίωση, η αναποφασιστικότητα, η διάσπαση, ή μια ψευδαίσθηση που δεν αφήνει να φανεί η πραγματικότητα.

Ως αποτέλεσμα

Το ζήτημα μένει ανοιχτό όσο δεν γίνεται η επιλογή· ή μια επιτυχία που είναι μικρότερη απ’ όσο φαινόταν.

Αριθμολογία και αντιστοιχίες

Το Επτά είναι αυτό που κάνει κανείς μόνος του: χωρίς πια στήριγμα ούτε κανόνα, με δική του ευθύνη και δικό του ρίσκο. Στη σειρά των Κυπέλλων — τη σειρά του Νερού, του συναισθήματος και της μνήμης —, αυτός ο μοναχικός δρόμος περνά από τη φαντασία και την επιθυμία. Μετά την ήρεμη παρηγοριά του Έξι, ο άνθρωπος κοιτάζει ξανά μπροστά, όμως αυτό που βλέπει είναι ακόμη εικόνες: εκείνος πρέπει να αποφασίσει ποιες από αυτές αξίζει να πάρουν σάρκα και οστά.

Στην παράδοση της Golden Dawn, το Επτά των Κυπέλλων αντιστοιχεί στην Αφροδίτη στον Σκορπιό και φέρει τον τίτλο «Κύριος της Απατηλής Επιτυχίας». Η Αφροδίτη είναι ο πλανήτης της επιθυμίας και της ομορφιάς· ο Σκορπιός, ζώδιο του Νερού, είναι το ζώδιο των έντονων παθών και όσων μένουν κρυμμένα. Μαζί, δίνουν στην κάρτα τη γοητεία και την πλάνη: τη δυνατή επιθυμία που ομορφαίνει ό,τι αγγίζει.

Συνδυασμοί με άλλες κάρτες

• Το Φεγγάρι — Ενισχυμένη ψευδαίσθηση· σύγχυση, πλάνες, πράγματα που δεν είναι αυτό που φαίνονται.
• Δύο των Σπαθιών — Απόλυτη αναποφασιστικότητα· η επιλογή αναβάλλεται από φόβο μήπως γίνει λάθος.
• Οι Εραστές — Μια δύσκολη ερωτική επιλογή, ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα πρόσωπα ή δρόμους.
• Οκτώ των Πεντάκλων — Το πέρασμα από το όνειρο στη δουλειά: μια ιδέα που παίρνει μορφή με κόπο.
• Ο Μάγος — Μια δημιουργική ιδέα που έχει τις προϋποθέσεις να πραγματοποιηθεί.
• Το Αστέρι — Ένα όνειρο που εμπνέει και αξίζει να το ακολουθήσετε.
• Άσος των Σπαθιών — Ξαφνική διαύγεια: η ψευδαίσθηση κόβεται, η απόφαση παίρνεται.
• Τέσσερα των Κυπέλλων — Δυσαρέσκεια με την πραγματική ζωή και καταφύγιο στη φαντασίωση.
• Ο Διάβολος — Πειρασμοί, επιθυμίες που δένουν, απατηλές υποσχέσεις.
• Τέσσερα των Πεντάκλων — Η επιλογή της ασφάλειας αντί της φαντασίωσης· το γάντζωμα σε ό,τι ήδη έχει κανείς.