Έξι των Κυπέλλων: σημασία και συμβολισμός της κάρτας Ταρό

Η κάρτα με μια ματιά

Η εικόνα της κάρτας

Στο Ταρό Sol da Alma, η σκηνή διαδραματίζεται σε έναν πέτρινο δρόμο ενός μεσογειακού χωριού. Στα αριστερά, ένα σπίτι με ανοιχτόχρωμους τοίχους έχει μια πόρτα και παντζούρια βαμμένα γαλαζοπράσινα, μια τοξωτή κόγχη με μια γλάστρα με λουλούδια και ένα αναρριχητικό με λευκά άνθη που σκεπάζει ένα μέρος της πρόσοψης. Μπροστά του, πάνω σε ένα πέτρινο πεζούλι, υπάρχουν τέσσερα χρυσά βάζα γεμάτα λευκά λουλούδια. Στη μέση του δρόμου, ένα αγόρι με καστανά μαλλιά, με μια κάπα με κουκούλα στο χρώμα της γης πάνω από έναν ανοιχτόχρωμο χιτώνα και με μπότες, τείνει ένα μικρό χρυσό κύπελλο σε ένα κορίτσι με ροζ φόρεμα και ένα λουλούδι στα μαλλιά, που του τείνει κι εκείνο ένα ίδιο κύπελλο. Πιο πίσω, στο λιθόστρωτο δρομάκι, έρχεται ένας άντρας με γκρίζο χιτώνα και, μακριά, κοντά σε μια καμάρα, διακρίνεται μια μικρή μορφή ντυμένη στα ροζ. Στο βάθος, σπίτια με κεραμοσκεπές, ένα κυπαρίσσι, βουνά και ένας γαλάζιος ουρανός με σύννεφα.

Στο Rider-Waite-Smith, του 1909, η ιδέα είναι η ίδια, και από αυτήν ξεκίνησε η ζωγραφική του Sol da Alma: σε μια παλιά αυλή, ένα αγόρι με κόκκινη κουκούλα προσφέρει σε ένα μικρότερο κορίτσι, με κουκούλα και γάντια, ένα κύπελλο γεμάτο λευκά λουλούδια σε σχήμα αστεριού. Και τα έξι κύπελλα είναι γεμάτα από αυτά τα λουλούδια — τέσσερα στη σειρά μπροστά, ένα πάνω σε ένα πέτρινο βάθρο με έναν θυρεό, και εκείνο που περνά από χέρι σε χέρι. Στο βάθος υπάρχουν ένα σπίτι και ένας πέτρινος πύργος, και ένας άντρας που απομακρύνεται. Το Sol da Alma μεταφέρει τη σκηνή σε ένα χωριό του νότου, βάζει ένα κύπελλο στο χέρι κάθε παιδιού, συγκεντρώνει τέσσερα ανθισμένα βάζα στο πεζούλι και αντικαθιστά την αυλή από κρύα πέτρα με έναν δρόμο γεμάτο ήλιο και αναρριχητικά.

Στο Ταρό της Μασσαλίας, οι αριθμημένες κάρτες δεν έχουν σκηνή: το Έξι των Κυπέλλων δείχνει έξι κύπελλα τοποθετημένα σε δύο στήλες ανάμεσα σε διακοσμητικά φυλλώματα. Τα παιδιά και τα λουλούδια είναι δημιούργημα του Rider-Waite-Smith.

Ο συμβολισμός, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια

Τα πάντα σε αυτή την κάρτα έχουν το μέγεθος και το φως μιας ανάμνησης: κάτι μικρό, γλυκό και λίγο χρυσωμένο από τον χρόνο.

Τα παιδιά

Η παιδική ηλικία, η αθωότητα, το κομμάτι κάθε ανθρώπου που ξέρει ακόμη να παίζει και να εμπιστεύεται. Μπορεί να είναι πραγματικά παιδιά, άνθρωποι που αγαπάτε από πάντα, ή το παιδί που υπήρξε ο καθένας.

Η κίνηση του δοσίματος

Η καλοσύνη χωρίς υπολογισμό. Το αγόρι προσφέρει το κύπελλο χωρίς να ζητά τίποτα — και, στη ζωγραφική του Sol da Alma, το κορίτσι προσφέρει κι εκείνο το δικό του: η ανταλλαγή είναι αμοιβαία και απλή, όπως ανάμεσα σε παιδιά.

Τα λευκά λουλούδια

Η αγνότητα των αισθημάτων, η μνήμη που ανθίζει. Στο Rider-Waite-Smith, τα λουλούδια γεμίζουν τα κύπελλα· στο Sol da Alma, γεμίζουν τα βάζα και σκεπάζουν το σπίτι.

Το σπίτι και ο δρόμος

Οι ρίζες, ο γενέθλιος τόπος, το μέρος από όπου έρχεται κανείς. Είναι ένας τόπος ασφαλής και γνώριμος, που μπορείτε να τον επισκεφτείτε — αλλά όπου δεν μπορείτε πια να μείνετε για να ζήσετε.

Η μορφή που απομακρύνεται ή που έρχεται

Στο Rider-Waite-Smith, ένας άντρας απομακρύνεται στο βάθος· στο Sol da Alma, ένας άντρας έρχεται από το δρομάκι. Είναι ο κόσμος των ενηλίκων, που εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί, στο περιθώριο της σκηνής, και που μια μέρα καλεί τα παιδιά.

Το πέτρινο πεζούλι με τα βάζα

Αυτό που φυλάχτηκε και φροντίστηκε μέσα στον χρόνο: οι παραδόσεις, οι παλιές στοργές, ό,τι κληρονομεί κανείς.

Το ζεστό φως

Στη ζωγραφική του Sol da Alma, όλα λούζονται σε ένα γλυκό φως του δειλινού. Είναι ο τόνος της νοσταλγίας: το παρελθόν ιδωμένο με τρυφερότητα, και ίσως λίγο ωραιότερο απ' ό,τι ήταν.

Η ιστορία του Έξι των Κυπέλλων

Το ταρό γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία, τον 15ο αιώνα, ως παιχνίδι με χαρτιά, με τις τέσσερις λατινικές σειρές — κύπελλα, σπαθιά, ραβδιά και νομίσματα. Στις παλαιότερες τράπουλες, όπως εκείνες που ζωγραφίστηκαν για τους Visconti και τους Sforza στο Μιλάνο γύρω στο 1450, και στις τράπουλες της Μασσαλίας, που παγιώθηκαν ανάμεσα στον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι αριθμημένες κάρτες έδειχναν μόνο τα σύμβολα της σειράς. Το Έξι των Κυπέλλων ήταν μια διάταξη από έξι κύπελλα, και όποιος το διάβαζε ξεκινούσε από τη σειρά και από τον αριθμό.

Η σκηνή των παιδιών γεννιέται με το Rider-Waite-Smith, σχεδιασμένο από την Pamela Colman Smith υπό την καθοδήγηση του Arthur Edward Waite και δημοσιευμένο το 1909 — την πρώτη τράπουλα ευρείας διάδοσης με μορφές σε όλες τις κάρτες της Μικρής Αρκάνας. Ο Waite περιγράφει παιδιά σε έναν παλιό κήπο, με τα κύπελλα γεμάτα λουλούδια, και την ονομάζει κάρτα του παρελθόντος και των αναμνήσεων: του να κοιτάζει κανείς πίσω, προς την παιδική ηλικία, και των πραγμάτων που έσβησαν.

Το Ερμητικό Τάγμα της Golden Dawn, στο οποίο σύχναζε ο Waite, της είχε δώσει στα τέλη του 19ου αιώνα τον Ήλιο στον Σκορπιό και τον τίτλο «Κύριος της Απόλαυσης». Η εικόνα των παιδιών της πρόσθεσε το νόημα της μνήμης και της παιδικής ηλικίας που κυριαρχεί σήμερα στην ανάγνωσή της, και που το διατηρούν οι περισσότερες σύγχρονες τράπουλες, μαζί και το Sol da Alma.

Το Έξι των Κυπέλλων όρθιο: η σημασία

Όρθιο, το Έξι των Κυπέλλων είναι η κάρτα των καλών αναμνήσεων. Μιλά για τα παιδικά χρόνια, για την οικογένεια, για τον τόπο καταγωγής, για φίλους από παλιά, για καθετί που δίνει στον άνθρωπο την αίσθηση ότι έχει ρίζες. Πολλές φορές αναγγέλλει ένα ξανασμίξιμο: κάποιον από το παρελθόν που ξαναεμφανίζεται, μια επίσκεψη στο σπίτι όπου μεγαλώσατε, μια κουβέντα με έναν παλιό φίλο που κάνει καλό.

Είναι και η κάρτα της απλής καλοσύνης: ένα δώρο χωρίς αφορμή, μια βοήθεια που δίνεται χωρίς να περιμένει ανταπόδοση, μια απρόσμενη κίνηση τρυφερότητας. Σε πολλές αναγνώσεις, περιγράφει μια φάση ηρεμίας και παρηγοριάς ύστερα από μια δύσκολη περίοδο — το πέρασμα του Έξι, ύστερα από τη δοκιμασία του Πέντε.

Μπορεί ακόμη να μιλά για παιδιά με τη συγκεκριμένη έννοια — για παιδιά δικά σας, για ανίψια, για δουλειά με τους μικρότερους — ή για το εσωτερικό παιδί: την ικανότητα να παίζει κανείς ξανά, να απορεί, να εμπιστεύεται.

Το Έξι των Κυπέλλων ανάποδο

Ανάποδο, το Έξι των Κυπέλλων δεν γίνεται το αντίθετο του εαυτού του: είναι η ίδια μνήμη, αλλά στραμμένη μόνο προς τα πίσω. Είναι η νοσταλγία που δένει — να ζει κανείς από ό,τι υπήρξε, να συγκρίνει τα πάντα με το παρελθόν, να εξιδανικεύει μια εποχή ή έναν άνθρωπο σε σημείο που να μην καταφέρνει να βρίσκεται στο παρόν. Είναι η επιθυμία για μια επιστροφή που δεν είναι πια δυνατή, επειδή οι άνθρωποι και οι τόποι άλλαξαν.

Μπορεί επίσης να δείχνει κάποια ανωριμότητα: την άρνηση να μεγαλώσει κανείς, να αναλάβει ευθύνες, ή το βάρος παλιών οικογενειακών προτύπων που εξακολουθούν να επαναλαμβάνονται χωρίς να το αντιλαμβάνεται κανείς. Και, μερικές φορές, είναι απλώς η μνήμη που πονά — μια ανάμνηση που ακόμη δεν μπορείτε να την κοιτάξετε με γλυκύτητα.

Το Έξι των Κυπέλλων στην αγάπη

Στην αγάπη, το Έξι των Κυπέλλων μιλά για τρυφερότητα, για συνενοχή και για στοργή χωρίς περιπλοκές. Πολλές φορές αναγγέλλει την επιστροφή κάποιου από το παρελθόν — ενός παλιού δεσμού, ενός νεανικού έρωτα — ή μια σχέση με κάποιον που τον γνωρίζετε εδώ και πολύ καιρό. Σε μια σταθερή σχέση, είναι η κάρτα των κοινών αναμνήσεων και της τρυφερότητας που δεν τη φθείρει ο χρόνος.

Ανάποδο, προειδοποιεί για την εξιδανίκευση: να θέλετε να ξαναζήσετε μια σχέση που έχει τελειώσει, να συγκρίνετε τον τωρινό σύντροφο με κάποιον από το παρελθόν, ή να γυρίσετε σε έναν άνθρωπο μόνο από νοσταλγία. Ό,τι ήταν καλό μπορεί να ήταν καλό σε εκείνον τον καιρό, και όχι σε αυτόν.

Το Έξι των Κυπέλλων στη δουλειά και στα χρήματα

Στη δουλειά, μπορεί να δείχνει την επιστροφή σε μια παλιά θέση, την επαφή με παλιούς συναδέλφους, ένα έργο που συνδέεται με την παιδική ηλικία, με την εκπαίδευση, με τις παραδόσεις ή με την πολιτιστική κληρονομιά. Είναι και η κάρτα των φιλικών εργασιακών περιβαλλόντων και της ευγενικής συνεργασίας.

Στα χρήματα, μιλά για βοήθεια από την οικογένεια, για δώρα, για μικρές κληρονομιές ή για αντικείμενα με συναισθηματική αξία. Ανάποδο, προειδοποιεί για αποφάσεις που παίρνονται από προσκόλληση στο παρελθόν — να κρατάτε λόγω παράδοσης μια επιχείρηση που δεν αποδίδει πια, ή να αρνείστε την αλλαγή από νοσταλγία.

Το Έξι των Κυπέλλων στην υγεία και στην ευεξία

Στις ερωτήσεις ευεξίας, το Έξι των Κυπέλλων μιλά για τη θαλπωρή των γνώριμων τόπων και ανθρώπων, για τη σημασία του να ξεκουράζεστε, να παίζετε, να επιστρέφετε σε απλά πράγματα που σας έδιναν χαρά. Ανάποδο, θυμίζει ότι και η υπερβολική νοσταλγία βαραίνει. Οι κάρτες δεν υποκαθιστούν καμία ιατρική φροντίδα: η ανάγνωση μιλά για στάση και για τάση, και όχι για διάγνωση.

Το Έξι των Κυπέλλων στην πνευματική ζωή

Στον εσωτερικό δρόμο, το Έξι των Κυπέλλων είναι η κάρτα της συμφιλίωσης με τις καταβολές: να κοιτάξετε την παιδική ηλικία και την οικογένεια με κατανόηση, να ευχαριστήσετε για όσα λάβατε, να συγχωρήσετε όσα έλειψαν. Μιλά και για την απλότητα της καρδιάς — την εμπιστοσύνη και την έκπληξη των παιδιών, που πολλές παραδόσεις τις θεωρούν προϋπόθεση για να κατανοήσει κανείς το ουσιώδες.

Το Έξι των Κυπέλλων ως συμβουλή

Ως συμβουλή, το Έξι των Κυπέλλων λέει: αντλήστε δύναμη από τις ρίζες σας. Τηλεφωνήστε σε όποιον έχετε καιρό να δείτε, επισκεφτείτε τους τόπους που σας κάνουν καλό, κάντε μια ευγενική κίνηση χωρίς να περιμένετε τίποτα σε αντάλλαγμα. Και λέει επίσης: επισκεφτείτε το παρελθόν, αλλά μη μετακομίσετε εκεί. Οι αναμνήσεις χρησιμεύουν για να δίνουν δύναμη στο παρόν, και όχι για να το αντικαθιστούν.

Το Έξι των Κυπέλλων στις θέσεις ενός απλώματος

Στο παρελθόν

Η παιδική ηλικία, η οικογένεια, μια παλιά σχέση — οι ρίζες του ζητήματος για το οποίο ρωτάτε τώρα.

Στο παρόν

Ένα ξανασμίξιμο, μια φάση νοσταλγίας ή παρηγοριάς· κάποιος από το παρελθόν έχει επιστρέψει στη σκέψη ή στη ζωή σας.

Στο μέλλον

Η επιστροφή ενός γνώριμου προσώπου ή μιας γνώριμης κατάστασης· μια στιγμή τρυφερότητας και απλότητας.

Ως εμπόδιο

Η προσκόλληση στο παρελθόν, η εξιδανίκευση, η δυσκολία να δεχτεί κανείς ότι τα πράγματα άλλαξαν.

Ως αποτέλεσμα

Μια ειρηνική και στοργική κατάληξη, που συχνά συνδέεται με γνώριμα πρόσωπα ή με μια επιστροφή.

Αριθμολογία και αντιστοιχίες

Το Έξι είναι το πέρασμα: ύστερα από τη δοκιμασία έρχεται η ανακούφιση, η δίκαιη ανταλλαγή, η διάβαση σε πιο ήρεμο έδαφος. Στη σειρά των Κυπέλλων — τη σειρά του Νερού, του αισθήματος, των δεσμών και της μνήμης —, αυτή η διάβαση γίνεται μέσα από τη μνήμη και την καλοσύνη: ύστερα από το πένθος του Πέντε, ο άνθρωπος βρίσκει παρηγοριά σε ό,τι είναι οικείο, και η απλή ανταλλαγή ανάμεσα στα δύο παιδιά είναι η εικόνα αυτής της δίκαιης ανταλλαγής.

Στην παράδοση της Golden Dawn, το Έξι των Κυπέλλων αντιστοιχεί στον Ήλιο στον Σκορπιό και φέρει τον τίτλο «Κύριος της Απόλαυσης». Ο Ήλιος είναι το κέντρο, η ζωτικότητα, το φως· ο Σκορπιός, ζώδιο του Νερού, είναι το ζώδιο των βαθιών συναισθημάτων και όσων μένουν κρυμμένα. Η ένωση των δύο υποδηλώνει το φως που πέφτει πάνω σε ό,τι έμεινε στον βυθό — τις αναμνήσεις, τις ρίζες — και τη γαλήνια απόλαυση που πηγάζει από εκεί.

Συνδυασμοί με άλλες κάρτες

• Δύο των Κυπέλλων — Μια σχέση με κάποιον από το παρελθόν που ξαναγεννιέται· μια παλιά αγάπη που επιστρέφει.
• Η Κρίση — Ένα σημαντικό ξανασμίξιμο· κάποιος ή κάτι που γυρίζει για να το δει κανείς από την αρχή.
• Δέκα των Κυπέλλων — Οικογενειακή ευτυχία, δυνατοί δεσμοί αίματος, ένα σπίτι γεμάτο καλές αναμνήσεις.
• Το Φεγγάρι — Αναμνήσεις συγκεχυμένες ή εξιδανικευμένες· το παρελθόν ιδωμένο μέσα από ψευδαισθήσεις.
• Πέντε των Κυπέλλων — Νοσταλγία και θλίψη για όποιον χάθηκε· η παρηγοριά που αρχίζει από τις θύμησες.
• Δέκα των Πεντάκλων — Κληρονομιά, οικογενειακή παράδοση, το πατρικό σπίτι.
• Ο Ήλιος — Μια χαρά απλή και παιδική· ευτυχισμένες στιγμές με παιδιά.
• Οκτώ των Κυπέλλων — Να αφήσει κανείς το παρελθόν πίσω του για να προχωρήσει.
• Έξι των Πεντάκλων — Γενναιοδωρία: ένα δώρο, μια βοήθεια που δίνεται ή λαμβάνεται χωρίς αντάλλαγμα.
• Ο Τρελός — Να ξαναβρεί κανείς την ελαφράδα ενός παιδιού· ένα νέο ξεκίνημα με αθωότητα.