De Hogepriesteres: betekenis en symboliek van de tarotkaart

De kaart in het kort

De afbeelding op de kaart

In de Sol da Alma Tarot is De Hogepriesteres een jonge vrouw met neergeslagen, bijna gesloten ogen, gehuld in een grote donkerblauwe mantel met kap die zich rondom haar over de grond uitspreidt. Op haar hoofd draagt ze een zilveren kroon met parels: een volle maan in het midden, tussen twee naar buiten gekeerde halve manen. Op haar borst een gouden kruis. Met beide handen houdt ze een geopende perkamentrol vast, lichtgekleurd, waarop niets te lezen valt. Ze zit tussen twee hoge zuilen, beide licht, beschilderd met bladeren en rode bloemen of vruchten, en met gouden kapitelen. Achter haar een blauwgroene muur, versierd met gouden ranken en een kleine ster; aan de zijkanten donkere gordijnen, en bovenaan twee rode lantaarns die aan het plafond hangen. Op de grond, naast de mantel, glanst een kleine gouden maansikkel.

De Rider-Waite-Smith, uit 1909, heeft dezelfde opbouw, en daarvan gaat het schilderij van Sol da Alma uit: de vrouw die tussen twee zuilen zit, met de blauwe mantel, de kroon met de volle maan tussen twee halve manen, het kruis op de borst, de rol in de handen en de maansikkel aan haar voeten. Maar er zijn belangrijke verschillen. In de RWS is de ene zuil zwart en de andere wit, gemerkt met de letters B en J; achter haar hangt een sluier tussen de zuilen gespannen, versierd met granaatappels en palmbladeren; en op de rol staat, half verborgen, het woord „TORA”. In de Sol da Alma hebben de twee zuilen dezelfde kleur, dragen ze geen letters, en heeft de sluier plaatsgemaakt voor een versierde muur; de rol is helemaal geopend en onbeschreven.

In de Tarot van Marseille heet de kaart La Papesse: een vrouw met de pauselijke tiara met drie kronen, zittend, met een groot opengeslagen boek op haar schoot en een sluier of gordijn achter haar hoofd. Het is hetzelfde tafereel dat de tafel van Sol da Alma beschrijft — de vrouw die niet spreekt en bewaart. Daar is geen maan en zijn er geen zwarte en witte zuilen: er is een vrouwelijke religieuze autoriteit die in stilte studeert.

De symboliek, detail voor detail

Bijna alles op deze kaart gaat over wat verborgen is en wat zich openbaart aan wie weet te wachten. Elk element voegt een nuance aan dat idee toe.

De stilte en de neergeslagen ogen

De aandacht naar binnen gekeerd. De Hogepriesteres observeert de wereld niet: ze luistert ernaar. Het is de kaart van iemand die meer begrijpt dan hij zegt.

De rol of het boek

De kennis, de studie, de geschreven wet. In de RWS staat er „TORA”, de wet; in de Sol da Alma is de rol onbeschreven — wat zij weet, staat niet op schrift, of moet nog worden geschreven.

De kroon met de drie manen

De wassende, volle en afnemende Maan: de cycli, de tijd die de dingen zonder haast verandert, de intuïtie die de fasen van het leven begeleidt.

De maansikkel aan haar voeten

De Maan, het hemellichaam van de kaart: de wereld van de emoties, de dromen en het onbewuste. Ze ligt aan haar voeten omdat zij die wereld kent en zich er niet door laat meeslepen.

De twee zuilen

In de RWS een zwarte en een witte: de tegenstellingen — dag en nacht, actief en passief, wat zich toont en wat zich verbergt. De letters B en J zijn de beginletters van Boaz en Jachin, de zuilen van de tempel van Salomo. In de Sol da Alma leggen de gelijke zuilen de nadruk op de drempel, en niet op de tegenstelling.

De sluier, of de versierde muur

Wat daarachter ligt en nog niet te zien is. In de RWS spreken de granaatappels op de sluier over verborgen vruchtbaarheid; in de Sol da Alma hebben de gouden ranken op het blauw dezelfde betekenis: er is leven achter.

Het kruis op de borst

Het evenwicht en de verbinding tussen boven en beneden. Het is ook een teken van het religieuze gezag dat de kaart in de oude spellen had.

De blauwe mantel

Het water, de kalmte, de diepte. Hij spreidt zich als een meer over de grond uit: alles om haar heen is stil.

De lantaarns

Een detail dat eigen is aan de Sol da Alma: kleine, beschutte lichten, die verlichten zonder bloot te stellen.

De geschiedenis van De Hogepriesteres

In de Italiaanse spellen van de vijftiende eeuw was deze kaart La Papessa — de Pausin, een vrouw in een religieus gewaad met een pauselijke tiara. In het Visconti-Sforza-spel, rond 1450 in Milaan beschilderd, verschijnt ze met een boek en een kruis. Niemand weet zeker wat ze voorstelde voor wie haar schilderde: sommigen verbinden haar met de middeleeuwse legende van pausin Johanna, de vrouw die als man vermomd paus zou zijn geworden, anderen zien in haar een allegorische figuur van de Kerk of van het Geloof. Geen van deze lezingen is bewezen.

In de Tarot van Marseille, vastgelegd tussen de zeventiende en de achttiende eeuw, heet de kaart La Papesse en behoudt ze de tiara, het opengeslagen boek en de sluier. Lange tijd was ze een lastige figuur: in sommige latere spellen werden de Pausin en de Paus, om problemen met het religieuze gezag te vermijden, door andere personages vervangen.

Het waren de occultisten van de achttiende en negentiende eeuw die van de Pausin een priesteres van oude mysteriën maakten en haar van de Kerk losmaakten. De Golden Dawn verbond haar met de Maan en de letter Gimel, en gaf haar de rol van hoedster van de verborgen kennis. In het spel van 1909 noemden Arthur Edward Waite en Pamela Colman Smith haar The High Priestess en tekenden haar met de maankroon, de tempelzuilen en de rol van de wet. Van dat model gaat het schilderij van Sol da Alma uit.

De Hogepriesteres rechtop: de betekenis

Rechtop is De Hogepriesteres de kaart van de kennis die zich nog niet toont. Ze zegt dat er in de situatie iets verborgen is — een feit dat nog niet naar buiten is gekomen, een gevoel dat niet is uitgesproken, een antwoord dat zich aan het vormen is. Ze vraagt om niet te forceren: om waar te nemen, te luisteren, te laten rijpen. Wat zich moet openbaren, openbaart zich te zijner tijd.

Het is bovenal de kaart van de intuïtie. Ze spreekt over wat men weet zonder het te kunnen uitleggen, over indrukken die later bevestigd worden, over dromen die aanwijzingen geven. In een legging suggereert ze dat de vrager meer vertrouwt op zijn innerlijke waarneming dan op de meningen van buitenaf.

Ze spreekt ook over studie, discretie en terughoudendheid. Ze kan wijzen op een periode van stil leren, een geheim dat men beter kan bewaren, een wijs en zwijgzaam iemand die meer weet dan hij zegt. De stilte van deze kaart is niet leeg: ze is vruchtbaar. Het is de tijd van het zaad onder de aarde.

De Hogepriesteres omgekeerd

Omgekeerd wordt De Hogepriesteres niet het tegenovergestelde van zichzelf: het is dezelfde stilte die niets meer bewaart. De inkeer wordt afstandelijkheid, de discretie wordt kilte, het geheim beschermt niet langer en begint te wegen. Ze kan spreken over iemand die zich afsluit en niemand dichtbij laat komen, over informatie die uit angst of berekening wordt achtergehouden, over kennis die nooit op de proef wordt gesteld.

Vaak gaat ze over de verhouding van de vrager met zijn eigen intuïtie: hij weet wat hij voelt, maar wil het niet horen; of hij vertrouwt zichzelf niet meer en zoekt buiten zich de antwoorden die hij alleen binnen kan vinden. Ze kan ook wijzen op geheimen die op het punt staan aan de oppervlakte te komen. De raad is weer te luisteren — en, als dat nodig is, eindelijk te zeggen wat verzwegen wordt.

De Hogepriesteres in de liefde

In de liefde spreekt De Hogepriesteres over een discrete, diepe en vaak zwijgende band. Het kan een gevoel zijn dat nog niet is uitgesproken, een aantrekking die niet wordt benoemd, een relatie die zich afspeelt buiten het zicht van anderen. Voor wie alleen is, raadt ze geduld aan: de juiste persoon kan al in de buurt zijn, maar het moment is nog niet gekomen. Ze kan ook iemand beschrijven die gereserveerd, mysterieus en moeilijk te doorgronden is.

In een relatie vraagt ze om luisteren en intuïtie: aanvoelen wat de ander niet zegt. Omgekeerd waarschuwt ze voor emotionele afstand, geheimen tussen partners, kilte, of een verborgen relatie die zwaar begint te wegen voor wie haar beleeft.

De Hogepriesteres in werk en geld

In het werk begunstigt De Hogepriesteres studie, onderzoek, analyse en alle beroepen die discretie, luisteren of diepgaande kennis vereisen: onderwijs, onderzoek, advisering, therapieën, archieven, schrijven. Bij een beslissing vraagt ze om niet te handelen voordat alle informatie er is — er zijn gegevens die nog niet aan het licht zijn gekomen. Ze kan wijzen op lopende onderhandelingen die men beter niet voortijdig onthult.

Met geld is het een kaart van voorzichtigheid en terughoudendheid: bewaren, niet blootgeven, geen overhaaste beslissingen nemen. Omgekeerd waarschuwt ze voor verborgen informatie in een zakelijke deal, voor een clausule die niet is gelezen, of voor een beslissing die wordt uitgesteld uit angst om de cijfers onder ogen te zien.

De Hogepriesteres in gezondheid en welzijn

Bij vragen over welzijn spreekt De Hogepriesteres over rust, slaap, ritmes en luisteren naar het lichaam: de signalen opmerken voordat ze hinderlijk worden. Omgekeerd herinnert ze aan de vermoeidheid die wordt genegeerd of aan de neiging om alles voor zichzelf te houden. De kaarten vervangen geen enkele medische zorg: de lezing gaat over houding, en niet over een diagnose.

De Hogepriesteres in het spirituele leven

Op de innerlijke weg is De Hogepriesteres misschien de belangrijkste kaart van het spel. Ze staat voor de kennis die uit de stilte komt: de meditatie, de contemplatie, het gebed, het langzame lezen, de dromen, alles wat men zonder lawaai leert. Ze is de deur naar wat achter de sluier ligt — niet door kracht, maar door geduld. Ze zegt dat de antwoorden al binnenin liggen en dat de taak is te leren ernaar te luisteren. Omgekeerd kan ze wijzen op een beoefening die gehaast wordt gedaan, of op wantrouwen tegenover de eigen intuïtie.

De Hogepriesteres als raad

Als raad zegt De Hogepriesteres: wacht en luister. Forceer geen antwoord, stel niet bloot wat nog aan het ontstaan is, spreek niet voor uw beurt. Vertrouw op wat u voelt, ook als u het niet kunt uitleggen. En houd voor uzelf wat alleen u aangaat: niet alles hoeft gedeeld te worden om waar te zijn.

De Hogepriesteres in de posities van een legging

In het verleden

Een periode van inkeer of studie die het huidige moment heeft voorbereid, of een oud geheim dat nog steeds weegt.

In het heden

Een fase van actief wachten: er zijn dingen die men nog niet weet, en de intuïtie weet meer dan het verstand.

In de toekomst

Een onthulling die onderweg is, of een tijd van leren en introspectie.

Als obstakel

Gebrek aan informatie, een geheim, de afstandelijkheid van iemand, of de weigering om naar de eigen intuïtie te luisteren.

Als uitkomst

Het begrip: wat verborgen was, wordt duidelijk, en de vrager begrijpt wat hij moest begrijpen.

Numerologie en correspondenties

De twee is het paar en de keuze: twee dingen tegenover elkaar geplaatst, die elkaar in evenwicht houden of zich aan elkaar meten. Na de één van De Magiër, die bevestigt, ontvangt en weerspiegelt de twee. Daarom zit De Hogepriesteres tussen twee zuilen: het is de plaats van evenwicht tussen de tegenstellingen, waar nog niets is beslist. Ze kiest geen kant; ze bewaart ze allebei.

In de traditie van de Golden Dawn hoort ze bij de Maan — het hemellichaam van de cycli, de getijden, de emotie en het geheugen — en bij de Hebreeuwse letter Gimel, waarvan de naam gewoonlijk in verband wordt gebracht met de kameel, het dier dat de woestijn doorkruist met het water dat het nodig heeft in zich. Het beeld past goed bij de kaart: De Hogepriesteres is degene die de tijd doorkruist met haar reserves in zich bewaard.

Combinaties met andere kaarten

• De Magiër — Kennis en daad: het is tijd om in praktijk te brengen wat in stilte is geleerd — of om te luisteren voordat u handelt.
• De Maan — Zeer sterke intuïtie, betekenisvolle dromen; of geheimen en illusies die van elkaar moeten worden onderscheiden.
• De Ster — Een intuïtie die hoop geeft; vertrouwen op wat u voelt, brengt u behouden aan wal.
• De Kluizenaar — Terugtrekking, studie, een diepe innerlijke zoektocht; een tijd om alleen te zijn.
• De Hiërofant — De innerlijke kennis en de overgedragen kennis: formele studie, een inwijding, een leermeester.
• De Toren — Een geheim dat plotseling boven water komt; een onthulling die schokt.
• De Geliefden — Een liefde die nog niet is verklaard, een aantrekking in stilte.
• Aas van Bekers — Een nieuwe en diepe emotie die nog niet is uitgesproken.
• Zeven van Zwaarden — Verborgen informatie, een spel van geheimen; geloof niet alles wat u hoort.
• Zeven van Bekers — Verbeelding en fantasie: de ware intuïtie onderscheiden van illusies.
• Vier van Pentakels — Te veel terughoudendheid: alles voor zichzelf houden, uit voorzichtigheid of uit angst om te verliezen.