Ιππότης των Κυπέλλων: σημασία και συμβολισμός της κάρτας Ταρό

Η κάρτα με μια ματιά

Η εικόνα της κάρτας

Στο Ταρό Sol da Alma, ο Ιππότης φορά μια πλήρη πανοπλία από σκούρο ατσάλι, με ένα χρυσό οικόσημο στο στήθος, και ένα κλειστό κράνος που στεφανώνεται από μικρά γαλάζια φτερά. Ένας κόκκινος μανδύας ανοίγει στον άνεμο πίσω του. Κρατά με το δεξί χέρι, κοντά στο στήθος, ένα μικρό χρυσό κύπελλο. Ιππεύει ένα λευκό άλογο με ανοιχτόχρωμη χαίτη, με δερμάτινα χάμουρα, που προχωρά βάδην προς τον θεατή. Το τοπίο είναι μια πλατιά κοιλάδα με ξερό και χρυσαφένιο χορτάρι, με κόκκινα και βιολετιά αγριολούλουδα σε πρώτο πλάνο, ένα φιδωτό ποτάμι στη μέση, και από τις δύο πλευρές μεγάλους γκρεμούς από βράχο στο χρώμα της ώχρας και του ρόδου. Ο ήλιος, θαμπός πίσω από ένα πέπλο, βρίσκεται ψηλά στα δεξιά.

Στο Rider-Waite-Smith, του 1909, ο Ιππότης προχωρά κι αυτός αργά πάνω σε ένα άλογο — εκεί γκρίζο — και κρατά το κύπελλο απλωμένο μπροστά του. Έχει φτερά στο κράνος και στις φτέρνες, και ο χιτώνας πάνω από την πανοπλία είναι εμπριμέ με κόκκινα ψάρια. Το τοπίο είναι ένα επίπεδο έδαφος με ένα ποτάμι και έναν βραχώδη λόφο. Το Sol da Alma διατηρεί το άλογο που πηγαίνει βάδην, την πανοπλία, το κύπελλο και το ποτάμι, αλλά αντικαθιστά τις φτερούγες με γαλάζια φτερά, το γκρίζο άλογο με ένα λευκό, τον χιτώνα με τα ψάρια με έναν κόκκινο μανδύα, και φέρνει τον ιππότη κατά μέτωπο, αντί για το προφίλ του πρωτοτύπου. Το κύπελλο άλλαξε και αυτό θέση: δεν είναι απλωμένο μπροστά, είναι φυλαγμένο κοντά στο στήθος.

Στο Ταρό της Μασσαλίας, ο Cavalier de Coupe είναι μια έφιππη μορφή με ένα κύπελλο στο χέρι, χωρίς ανεπτυγμένο τοπίο. Η σκηνή της κοιλάδας με το ποτάμι, και η λεπτομέρεια των φτερούγων και των ψαριών, προέρχονται από το Rider-Waite-Smith.

Ο συμβολισμός, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια

Η κάρτα μιλά για ένα συναίσθημα που μπαίνει σε κίνηση. Κάθε λεπτομέρεια λέει πώς.

Το κύπελλο κοντά στο στήθος

Η προσφορά που έρχεται από την καρδιά, κυριολεκτικά. Ο Ιππότης φέρνει αυτό που νιώθει όπως φέρνει κανείς ένα δώρο, και το προστατεύει.

Το άλογο που πηγαίνει βάδην

Αντίθετα από τους άλλους ιππότες, αυτός δεν καλπάζει. Το Νερό κινείται αργά: ο Ιππότης των Κυπέλλων φτάνει, αλλά χωρίς βιασύνη, με ευγένεια.

Το λευκό άλογο

Η αγνότητα της πρόθεσης, το ιδανικό, το όνειρο. Είναι το άλογο των παραμυθιών, εκείνο του πρίγκιπα που έρχεται από μακριά — με ό,τι ωραίο και εξωπραγματικό έχει αυτό.

Η πανοπλία

Η πειθαρχία και η προστασία εκείνου που δεσμεύεται σε μια αναζήτηση. Μπορεί επίσης να είναι η άμυνα κάποιου πολύ ευαίσθητου, που σκεπάζεται με ατσάλι για να μπορεί να νιώθει.

Το κλειστό κράνος

Στο Sol da Alma, το πρόσωπο δεν φαίνεται. Ο Ιππότης των Κυπέλλων μπορεί να είναι ένα ιδανικό περισσότερο παρά ένας άνθρωπος: φαίνεται αυτό που προσφέρει, όχι ποιος είναι.

Τα γαλάζια φτερά

Παίρνουν τη θέση των φτερούγων του Rider-Waite-Smith, που πολλοί αναγνώστες των καρτών συνδέουν με τον Ερμή, τον αγγελιοφόρο: τη φαντασία, τη σκέψη που πετά, το μήνυμα.

Ο κόκκινος μανδύας

Το πάθος και η θέρμη που συνοδεύουν την αναζήτηση. Πίσω από την πανοπλία, υπάρχει κάποιος που καίγεται.

Το ποτάμι

Το στοιχείο της σειράς, το Νερό που κυλά: τα συναισθήματα σε κίνηση, ο δρόμος που ακολουθεί ο Ιππότης.

Οι γκρεμοί

Τα εμπόδια που μένουν στα πλάγια. Η κοιλάδα ανοίγει δρόμο ανάμεσά τους — ο Ιππότης περνά από τη μέση, χωρίς να τα αντιμετωπίσει.

Το ξερό χορτάρι και τα λουλούδια

Μια γη που χρειάζεται νερό. Ο Ιππότης φέρνει αυτό που λείπει: συναίσθημα, ομορφιά, όνειρο.

Η ιστορία του Ιππότη των Κυπέλλων

Ο ιππότης είναι μία από τις τέσσερις φιγούρες κάθε σειράς ήδη από τις πρώτες τράπουλες ταρό, ζωγραφισμένες στη βόρεια Ιταλία τον 15ο αιώνα. Είναι η φιγούρα που το ταρό διατήρησε και που η σημερινή κοινή τράπουλα δεν έχει. Στις τράπουλες της Μασσαλίας, που πήραν την οριστική τους μορφή ανάμεσα στον 17ο και τον 18ο αιώνα, ονομάζεται Cavalier de Coupe.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Ερμητικό Τάγμα της Golden Dawn αναδιοργάνωσε τις φιγούρες κάθε σειράς, και τα ονόματα δεν αντιστοιχούν πάντα από σύστημα σε σύστημα: στην Golden Dawn, η έφιππη φιγούρα ήταν η ανώτερη της σειράς, και η τράπουλα Thoth, του Aleister Crowley και της Frieda Harris, την ονομάζει Ιππότη και την τοποθετεί πάνω από τη Βασίλισσα. Ο Arthur Edward Waite και η Pamela Colman Smith, στην τράπουλα του 1909, επέστρεψαν στην παραδοσιακή σειρά — Ακόλουθος, Ιππότης, Βασίλισσα, Βασιλιάς — και έδωσαν στον Ιππότη των Κυπέλλων τη σκηνή του ιππότη με το φτερωτό κράνος, που πηγαίνει βάδην, με το κύπελλο απλωμένο.

Η μορφή του ιππότη που φέρνει ένα κύπελλο θυμίζει εύκολα τις ιστορίες της ιπποσύνης και της αναζήτησης· πολλοί σύγχρονοι αναγνώστες των καρτών κάνουν αυτόν τον συσχετισμό, όμως αυτός δεν υπάρχει στις παλιές τράπουλες. Οι αστρολογικές και στοιχειακές αποδόσεις των φιγούρων διαφέρουν από σχολή σε σχολή. Το Sol da Alma ακολουθεί την εικονογραφία του Rider-Waite-Smith, με δική του ζωγραφική.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων όρθιος: η σημασία

Όρθιος, ο Ιππότης των Κυπέλλων είναι η κάρτα των προτάσεων που έρχονται από την καρδιά. Μια πρόσκληση, μια εξομολόγηση, ένα αίτημα, μια προσφορά που γίνεται με αίσθημα. Είναι επίσης η κάρτα εκείνου που αγκαλιάζει έναν σκοπό, κυνηγά ένα ιδανικό, ακολουθεί ένα όνειρο — μια καλλιτεχνική κλίση, ένα ανθρώπινο εγχείρημα, έναν άνθρωπο. Φέρνει ομορφιά, γοητεία, ρομαντισμό.

Μετά τον Βαλέ, που δέχεται την καινούργια συγκίνηση, ο Ιππότης τη βάζει στον δρόμο: δεν αρκείται πια στο να νιώθει, πράττει με βάση αυτό που νιώθει. Το κάνει με λεπτότητα, χωρίς βία και χωρίς βιασύνη — είναι ο πιο ευγενικός από τους τέσσερις Ιππότες. Συχνά αναγγέλλει την άφιξη ενός πράγματος ή ενός προσώπου που φέρνει χαρά, έμπνευση ή στοργή.

Η πιο αδύναμη πλευρά του βρίσκεται στην ίδια του τη φύση: τον ιδεαλισμό. Ο Ιππότης των Κυπέλλων βλέπει τον κόσμο όπως θα ήθελε να είναι, και κάποτε δυσκολεύεται να δεχτεί αυτό που είναι. Η κάρτα είναι ευνοϊκή, αλλά ζητά να δείτε τι υπάρχει μέσα στο κύπελλο πριν το δεχτείτε.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων ανάποδος

Ανάποδος, ο Ιππότης των Κυπέλλων δεν χάνει τη γοητεία του: χάνει το έδαφος. Είναι το ιδανικό που δεν στηρίζεται πουθενά, η όμορφη υπόσχεση που δεν τηρείται, η σαγήνη που μαγεύει αλλά δεν δεσμεύεται. Μπορεί να δείχνει έναν άνθρωπο που λέει όλα όσα θέλετε να ακούσετε και ύστερα εξαφανίζεται, ή ένα σχέδιο που ζει από τον ενθουσιασμό και πεθαίνει στην πρώτη δυσκολία.

Μπορεί επίσης να είναι το συναίσθημα στραμμένο προς τα μέσα: αλλαγές διάθεσης, ζήλια, μελαγχολία, η τάση να καταφεύγει κανείς στο όνειρο όταν η πραγματικότητα απογοητεύει. Ή η καθυστέρηση — η πρόταση έρχεται, αλλά αργεί, ή φτάνει με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι αναμενόταν. Η κάρτα ζητά να ξεχωρίσετε το όνειρο από το σχέδιο, και να ζητήσετε από το ιδανικό να δείξει έργο.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων στην αγάπη

Στην αγάπη, ο Ιππότης των Κυπέλλων είναι η κάρτα του ρομαντικού μνηστήρα: κάποιος που φτάνει, φλερτάρει, εξομολογείται, προτείνει. Μπορεί να αναγγέλλει μια πρόσκληση, μια συνάντηση, μια πρόταση για σχέση ή για γάμο. Για όποιον είναι σε σχέση, μιλά για ανανεωμένο ρομαντισμό, για όμορφες χειρονομίες, για έναν προσεκτικό σύντροφο.

Αυτό που θέλει προσοχή είναι η εξιδανίκευση — από εκείνον που ρωτά ή από τον άλλον. Ο Ιππότης των Κυπέλλων μπορεί να ερωτευτεί τον ίδιο τον έρωτα, και να χάσει το ενδιαφέρον του όταν η σχέση μπει στην καθημερινότητα. Ανάποδος, είναι συχνά η προειδοποίηση για κάποιον γοητευτικό αλλά ελάχιστα αξιόπιστο, για υποσχέσεις χωρίς συνέχεια, ή για ζήλιες και αλλαγές διάθεσης.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων στη δουλειά και στα χρήματα

Στη δουλειά, αναγγέλλει προτάσεις και προσκλήσεις, κυρίως σε τομείς δημιουργικούς, καλλιτεχνικούς ή ανθρωποκεντρικούς. Ευνοεί όποιον δουλεύει με αυτό που αγαπά, όποιον ακολουθεί μια κλίση, όποιον αφοσιώνεται σε έναν σκοπό. Σε μια ερώτηση για μια προσφορά εργασίας, λέει ότι έρχεται με καλές προθέσεις — ζητά όμως να διαβάσετε προσεκτικά τους όρους.

Στα χρήματα, δεν είναι κάρτα μεγάλης αυστηρότητας: ο Ιππότης των Κυπέλλων αποφασίζει με την καρδιά. Μπορεί να δείχνει μια ενδιαφέρουσα πρόταση, αλλά και παρορμητικά έξοδα ή συμφωνίες που γίνονται δεκτές από συμπάθεια. Ανάποδος, προειδοποιεί για υποσχέσεις εύκολου κέρδους και για επενδύσεις που γίνονται από ενθουσιασμό.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων στην υγεία και στην ευεξία

Στις ερωτήσεις για την ευεξία, ο Ιππότης των Κυπέλλων μιλά για ήπια κίνηση, για δραστηριότητες που δίνουν ευχαρίστηση, για τη σημασία του να νιώθει κανείς εμπνευσμένος. Ανάποδος, θυμίζει ότι και οι διακυμάνσεις της διάθεσης και η φυγή στο όνειρο κουράζουν. Οι κάρτες δεν υποκαθιστούν καμία ιατρική φροντίδα: η ανάγνωση μιλά για στάση και για τάση, και όχι για διάγνωση.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων στην πνευματική ζωή

Στον εσωτερικό δρόμο, ο Ιππότης των Κυπέλλων είναι ο προσκυνητής: εκείνος που ξεκινά σε αναζήτηση ενός ιδανικού, ενός νοήματος, μιας εμπειρίας που αγγίζει την καρδιά. Είναι η αφοσίωση που πήρε τον δρόμο. Η πρόκλησή του είναι να μη μπερδέψει τη συγκίνηση της αναζήτησης με αυτό που αναζητά — και να δεχτεί ότι το ιδανικό, όταν βρεθεί, έχει την ταπεινή μορφή της πραγματικής ζωής.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων ως πρόσωπο

Όταν αντιπροσωπεύει κάποιον, ο Ιππότης των Κυπέλλων είναι παραδοσιακά ένας νέος άντρας, ή ένας άνθρωπος οποιασδήποτε ηλικίας με ρομαντικό πνεύμα: γοητευτικός, ευαίσθητος, ιδεαλιστής, με αγάπη για την ομορφιά και την τέχνη, ευγενικός στους τρόπους. Είναι κάποιος που προσφέρει, που φλερτάρει, που ενθουσιάζεται με ανθρώπους και σκοπούς. Το ελάττωμά του είναι η αστάθεια: το ίδιο εύκολα ερωτεύεται και χάνει το ενδιαφέρον του, και κάποτε υπόσχεται περισσότερα απ’ όσα μπορεί να τηρήσει.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων ως συμβουλή

Ως συμβουλή, ο Ιππότης των Κυπέλλων λέει: ακολουθήστε αυτό που σας ζητά η καρδιά, και προσφέρετέ το με ευγένεια. Κάντε την πρόσκληση, την πρόταση, τη χειρονομία. Μην ντρέπεστε για τον ιδεαλισμό σας. Λέει όμως και: βάλτε το άλογο να πατήσει στο έδαφος. Ένα ιδανικό αξίζει μόνο αν φτάνει κάπου — ελέγξτε αν το κύπελλο που προσφέρετε, ή που σας προσφέρουν, έχει κάτι μέσα.

Ο Ιππότης των Κυπέλλων στις θέσεις ενός απλώματος

Στο παρελθόν

Μια πρόταση ή ένα πάθος από όπου ξεκίνησε η κατάσταση· ένα ιδανικό που ακολουθήθηκε.

Στο παρόν

Μια πρόσκληση, ένα φλερτ, ένας σκοπός που αγγίζει την καρδιά. Κάποιος πλησιάζει με μια προσφορά.

Στο μέλλον

Μια πρόταση που έρχεται — στην αγάπη, στη δουλειά ή σε ένα δημιουργικό σχέδιο.

Ως εμπόδιο

Η εξιδανίκευση, οι υποσχέσεις χωρίς έδαφος, η τάση για φυγή στο όνειρο.

Ως αποτέλεσμα

Μια προσφορά που φτάνει και χαροποιεί· το ζήτημα προχωρά από την πλευρά της καρδιάς.

Ο Ιππότης και οι αντιστοιχίες

Ο Ιππότης είναι εκείνος που ξεκινά: η σειρά σε κίνηση, καθ’ οδόν προς κάπου, με τη βιασύνη και το θάρρος εκείνου που φεύγει. Στα Κύπελλα, όμως, η βιασύνη είναι λίγη. Το Νερό κινείται σαν ποτάμι — παρακάμπτει, επιμένει, φτάνει. Είναι το συναίσθημα που έπαψε να βιώνεται μόνο εσωτερικά και άρχισε να προσφέρεται, να πηγαίνει στους άλλους.

Το στοιχείο της σειράς είναι το Νερό. Οι δευτερεύουσες στοιχειακές και αστρολογικές αποδόσεις των φιγούρων διαφέρουν από σχολή σε σχολή, και δεν υπάρχει μία που να είναι κοινά αποδεκτή· το ουσιώδες είναι ότι ο Ιππότης αντιπροσωπεύει το Νερό σε κίνηση, ανάμεσα στην ανακάλυψη του Βαλέ και την ώριμη εσωτερικότητα της Βασίλισσας.

Συνδυασμοί με άλλες κάρτες

• Δύο των Κυπέλλων — Μια πρόταση αγάπης που βρίσκει ανταπόκριση· μια σχέση που ξεκινά.
• Οι Εραστές — Μια εξομολόγηση που ζητά μια επιλογή· ένα έντονο ειδύλλιο.
• Ο Ιεροφάντης — Μια πρόταση γάμου ή επίσημης δέσμευσης.
• Επτά των Κυπέλλων — Πάρα πολλές υποσχέσεις και φαντασιώσεις: πρέπει να χωρίσετε το όνειρο από την πραγματικότητα.
• Το Φεγγάρι — Ψευδαίσθηση, απατηλή σαγήνη· κάποιος που δεν είναι αυτό που φαίνεται.
• Επτά των Σπαθιών — Προσοχή στις υποσχέσεις που κρύβουν άλλες προθέσεις.
• Τρία των Ράβδων — Μια πρόταση που έρχεται από μακριά· μια πρόσκληση για ταξίδι ή για επέκταση.
• Άσος των Πεντάκλων — Μια πρόταση για δουλειά ή για συνεργασία που φέρνει συγκεκριμένο κέρδος.
• Ο Ήλιος — Ένα ειδύλλιο χαρούμενο και ειλικρινές· μια προσφορά που φέρνει ευτυχία.
• Δύο των Σπαθιών — Μια πρόταση που δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να δεχτεί: αναποφασιστικότητα της καρδιάς.
• Βασίλισσα των Κυπέλλων — Μια σχέση με βάθος: ο ιδεαλισμός βρίσκει κάποιον που ξέρει να τον υποδεχτεί.