Επτά των Σπαθιών: σημασία και συμβολισμός της κάρτας Ταρό

Η κάρτα με μια ματιά

Η εικόνα της κάρτας

Στο Ταρό Sol da Alma, ένας άνδρας με καστανά, κυματιστά μαλλιά τρέχει σε έναν χωματόδρομο που διασχίζει έναν καταυλισμό από κωνικές σκηνές, με ρίγες κόκκινες, κίτρινες, λευκές και γαλάζιες, με τα κοντάρια να προεξέχουν στην κορυφή. Φορά ρούχα από καφέ δέρμα, φαρδύ παντελόνι, μπότες και ένα κόκκινο μαντίλι στον λαιμό. Στο δεξί του χέρι προτείνει ένα σπαθί μπροστά από το σώμα του· στο άλλο μπράτσο και στην πλάτη κουβαλά ένα δεμάτι με άλλα τέσσερα, πιασμένα όπως όπως. Κοιτάζει λοξά, με ένα μισό χαμόγελο. Πίσω του, καρφωμένα στο χώμα στην άκρη του δρόμου, έμειναν δύο σπαθιά. Το έδαφος είναι σκεπασμένο με ξερό, χρυσαφένιο χορτάρι· στον ουρανό, πορτοκαλί και ρόδινο από τη μια πλευρά και γαλάζιο από την άλλη, λάμπει ένας μεγάλος χλωμός ήλιος.

Στο Rider-Waite-Smith, του 1909, η σκηνή είναι στην ουσία η ίδια, και από αυτήν ξεκίνησε η ζωγραφική του Sol da Alma: ένας άνδρας βγαίνει από ένα στρατόπεδο πατώντας στις μύτες των ποδιών, κουβαλώντας πέντε σπαθιά από τις λεπίδες, και κοιτάζει πίσω πάνω από τον ώμο του· δύο σπαθιά μένουν καρφωμένα στο έδαφος. Ο ουρανός είναι κίτρινος, οι σκηνές έχουν σημαίες, και στο βάθος διακρίνεται μια μικρή ομάδα από μορφές. Το Sol da Alma βάζει τον άνδρα να τρέχει, αντί να περπατά κρυφά, αντικαθιστά τις στρατιωτικές σκηνές με κωνικές ριγέ σκηνές, και προσθέτει έναν μεγάλο ήλιο στον ουρανό.

Στο Ταρό της Μασσαλίας, οι αριθμημένες κάρτες δεν έχουν σκηνή. Το Επτά των Σπαθιών δείχνει καμπύλες λεπίδες πλεγμένες σε ένα είδος οβάλ, με ένα ίσιο σπαθί να διαπερνά το κέντρο, όπως και στους άλλους περιττούς αριθμούς της σειράς. Ο άνδρας που φεύγει από τον καταυλισμό είναι δημιούργημα του Rider-Waite-Smith.

Ο συμβολισμός, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια

Σε αυτή την κάρτα τίποτε δεν λέγεται ανοιχτά. Κάθε λεπτομέρεια προσθέτει μια απόχρωση στη διαφορά ανάμεσα στην εξυπνάδα και στην απάτη.

Ο άνδρας που φεύγει

Εκείνος που ενεργεί μόνος, για λογαριασμό του, χωρίς να ζητά άδεια. Μπορεί να είναι στρατηγός, επιζών ή κλέφτης — η κάρτα δεν λέει ποιο από τα τρία.

Τα πέντε σπαθιά που παίρνει

Ό,τι καταφέρνει κανείς να αποσπάσει χωρίς αναμέτρηση: πλεονέκτημα, πληροφορίες, πόρους. Είναι κακοπιασμένα, σε δεμάτι: ο ελιγμός πέτυχε, αλλά είναι εύθραυστος.

Τα δύο σπαθιά που αφήνει

Ό,τι δεν κατάφερε να πάρει, ή ό,τι άφησε επίτηδες. Μπορεί να είναι μια απροσεξία — ένα αποδεικτικό στοιχείο που μένει πίσω — ή ένα σημάδι ότι δεν λύνονται όλα με την εξυπνάδα.

Το λοξό βλέμμα

Η επαγρύπνηση εκείνου που δεν θέλει να τον πιάσουν. Στο Rider-Waite-Smith, κοιτάζει πίσω· στο Sol da Alma, στρέφει αλλού τα μάτια με ένα μισό χαμόγελο, ευχαριστημένος με τον εαυτό του.

Το τρέξιμο

Στη ζωγραφική του Sol da Alma, ο άνδρας τρέχει, αντί να περπατά στις μύτες των ποδιών. Η πονηριά αποκτά βιασύνη: πρέπει να φύγει πριν το προσέξει κάποιος.

Ο καταυλισμός

Η ομάδα, η κοινότητα, οι κανόνες όλων. Ο άνδρας βγαίνει από αυτόν: ενεργεί στο περιθώριο, ενάντια στην ομάδα ή παρά την ομάδα.

Οι ριγέ σκηνές

Προσθήκη του Sol da Alma: θυμίζουν πανηγύρι ή τσίρκο, έναν τόπο περαστικό και γεμάτο φαινομενικότητες. Τίποτε εκεί δεν είναι οριστικό.

Το κόκκινο μαντίλι

Η τόλμη, η ενέργεια, μια πινελιά ματαιοδοξίας. Όποιος κάνει αυτό που κάνει εκείνος χρειάζεται ψυχραιμία και κάποιο θράσος.

Ο μεγάλος ήλιος

Όλα γίνονται στο φως της ημέρας. Ό,τι γίνεται στα κρυφά καταλήγει, αργά ή γρήγορα, να φανεί.

Η ιστορία του Επτά των Σπαθιών

Το ταρό γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία, τον 15ο αιώνα, ως παιχνίδι με χαρτιά — τα tarocchi —, με τις τέσσερις σειρές των λατινικών τραπουλόχαρτων. Στις παλαιότερες τράπουλες, όπως εκείνες που ζωγραφίστηκαν για τους Visconti και τους Sforza στο Μιλάνο γύρω στο 1450, και αργότερα στις τράπουλες της Μασσαλίας, που πήραν την οριστική τους μορφή ανάμεσα στον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι αριθμημένες κάρτες έδειχναν μόνο τα σύμβολα της σειράς. Το Επτά των Σπαθιών ήταν μια διάταξη από λεπίδες, και το νόημά του προερχόταν από τη σειρά και από τον αριθμό.

Το Ερμητικό Τάγμα της Golden Dawn, στα τέλη του 19ου αιώνα, έδωσε σε κάθε αριθμημένη κάρτα έναν πλανήτη σε ένα ζώδιο και έναν τίτλο. Το Επτά των Σπαθιών είναι η Σελήνη στον Υδροχόο, με τον τίτλο «Κύριος της Ασταθούς Προσπάθειας». Ο τίτλος υπογραμμίζει την εύθραυστη πλευρά της κάρτας: μια προσπάθεια που δεν στηρίζεται σε τίποτε στέρεο, και που μπορεί να διαλυθεί ανά πάσα στιγμή.

Η σκηνή του άνδρα που φεύγει με τα σπαθιά γεννιέται με το Rider-Waite-Smith, που σχεδιάστηκε από την Pamela Colman Smith υπό την καθοδήγηση του Arthur Edward Waite και εκδόθηκε το 1909 — την πρώτη τράπουλα ευρείας διάδοσης με σκηνές σε όλες τις κάρτες της Μικρής Αρκάνας. Ο Waite περιγράφει έναν άνδρα που παίρνει βιαστικά πέντε σπαθιά, αφήνοντας τα άλλα δύο καρφωμένα στο έδαφος, με έναν καταυλισμό εκεί κοντά, και δίνει στην κάρτα τις σημασίες του σχεδίου, της απόπειρας, της επιθυμίας, της ελπίδας και της εμπιστοσύνης — αλλά και της φιλονικίας, ενός σχεδίου που μπορεί να αποτύχει, της ενόχλησης. Η σύγχρονη ανάγνωση έδωσε έμφαση στην πονηριά και στη μυστικότητα, και αυτήν ακολουθεί το Sol da Alma.

Το Επτά των Σπαθιών όρθιο: η σημασία

Όρθιο, το Επτά των Σπαθιών είναι η πονηριά. Κάποιος πετυχαίνει αυτό που θέλει χωρίς να αναμετρηθεί με κανέναν: με ευφυΐα, με στρατηγική, με διακριτικότητα. Μπορεί να είναι εκείνος που ρωτά — που βρίσκει μια έξυπνη διέξοδο από μια δύσκολη κατάσταση — ή κάποιος άλλος, που ενεργεί πίσω από την πλάτη του. Η κάρτα μιλά για σχέδια που δεν ανακοινώνονται, για ελιγμούς, για κινήσεις που γίνονται σιωπηλά.

Δεν είναι πάντα αρνητική. Υπάρχουν καταστάσεις όπου η ευθεία αναμέτρηση δεν ωφελεί, και όπου η διακριτικότητα είναι το πιο φρόνιμο: να φύγετε αθόρυβα από ένα εχθρικό περιβάλλον, να προστατέψετε μια ιδέα πριν τη δείξετε, να ενεργήσετε μόνοι όταν η ομάδα δεν βοηθά. Το Επτά των Σπαθιών είναι και η κάρτα εκείνου που σκέφτεται με το δικό του μυαλό.

Η προειδοποίησή του όμως είναι σαφής: ό,τι παίρνει κανείς στα κρυφά το κρατά άσχημα. Μπορεί να πρόκειται για μια απάτη, για μια μισή αλήθεια, για μια ανεντιμότητα — δική σας ή ξένη. Και τα δύο σπαθιά που μένουν στο έδαφος θυμίζουν ότι κανείς δεν καταφέρνει να τα πάρει όλα χωρίς να αφήσει ίχνη.

Το Επτά των Σπαθιών ανάποδο

Ανάποδο, το Επτά των Σπαθιών δεν γίνεται το αντίθετο του εαυτού του: είναι η ίδια πονηριά, βγαλμένη στο φως. Πολλές φορές, είναι ο ελιγμός που αποκαλύπτεται — το μυστικό που φανερώνεται, η απάτη που πιάνεται, η αλήθεια που βγαίνει στην επιφάνεια. Μπορεί να είναι καλή είδηση για όποιον εξαπατούνταν, και προειδοποίηση για όποιον εξαπατούσε.

Μπορεί επίσης να μιλά για τη συνείδηση που βαραίνει: την απόφαση να επιστρέψει κανείς ό,τι είχε πάρει, να ομολογήσει, να πάψει να κρύβει. Ή για την πονηριά που στρέφεται εναντίον του ίδιου — την αυταπάτη, τις δικαιολογίες που δίνει κανείς στον εαυτό του, το σχέδιο που αποτυγχάνει από υπερβολική εξυπνάδα. Και στις δύο περιπτώσεις, η κάρτα ζητά το ίδιο: να πάψετε να τρέχετε, και να βάλετε τα σπαθιά πάνω στο τραπέζι.

Το Επτά των Σπαθιών στην αγάπη

Στην αγάπη, το Επτά των Σπαθιών ζητά προσοχή. Μπορεί να μιλά για μυστικά μέσα σε μια σχέση, για κάποιον που δεν τα λέει όλα, για μια απιστία, ή απλώς για έναν άνθρωπο που προστατεύεται υπερβολικά και δεν δείχνει ποιος είναι. Μπορεί επίσης να περιγράφει μια σχέση που ζει κανείς στα κρυφά, ή κάποιον που ξεφεύγει από τις δεσμεύσεις χωρίς να αντιμετωπίσει την κουβέντα.

Δεν είναι πάντα προδοσία: μερικές φορές είναι μόνο στρατηγική — να μη δείχνει κανείς όλα του τα χαρτιά στην αρχή, να προχωρά με προσοχή. Σε όποιον είναι μόνος, προειδοποιεί για εκείνον που υπόσχεται πολλά και δείχνει λίγα. Ανάποδο, μιλά για αλήθειες που έρχονται στην επιφάνεια: ένα μυστικό που αποκαλύπτεται, μια ειλικρινή κουβέντα, κάποιον που αποφασίζει να είναι έντιμος.

Το Επτά των Σπαθιών στη δουλειά και στα χρήματα

Στη δουλειά, είναι η κάρτα της στρατηγικής και των παρασκηνίων του γραφείου: διακριτικές κινήσεις, πληροφορίες που κρατιούνται, κάποιος που αποκτά πλεονέκτημα χωρίς να τραβά τα βλέμματα. Μπορεί να ευνοεί όποιον χρειάζεται να ενεργήσει με ευφυΐα και χωρίς θόρυβο — να διαπραγματευτεί, να προετοιμάσει μια έξοδο, να προστατέψει μια ιδέα. Προειδοποιεί όμως και για συναδέλφους όχι και τόσο έντιμους, για κλεμμένες ιδέες, για υποσχέσεις που δεν τηρούνται.

Στα χρήματα, ζητά προσοχή στα συμβόλαια, στα ψιλά γράμματα, στις δουλειές που φαίνονται υπερβολικά καλές. Μπορεί να μιλά για μικροκομπίνες, για παρακάμψεις των κανόνων, ή για απώλειες από απροσεξία. Ανάποδο, αναγγέλλει ότι κάτι θα φανεί — μια παρατυπία που αποκαλύπτεται, ένα ποσό που επιστρέφεται, ένας λογαριασμός που τακτοποιείται.

Το Επτά των Σπαθιών στην υγεία και στην ευεξία

Στις ερωτήσεις για την ευεξία, το Επτά των Σπαθιών θυμίζει τις μικρές υπεκφυγές: τα σημάδια που αγνοούνται, τις συμβουλές που τις ακούει κανείς και δεν τις ακολουθεί, τις συνήθειες που τις κρύβει ακόμη και από τον εαυτό του. Ζητά ειλικρίνεια με τον εαυτό σας. Οι κάρτες δεν υποκαθιστούν καμία ιατρική φροντίδα: εδώ, όπως και σε κάθε άλλη κάρτα, η ανάγνωση μιλά για στάση, και όχι για διάγνωση.

Το Επτά των Σπαθιών στην πνευματική ζωή

Στον εσωτερικό δρόμο, το Επτά των Σπαθιών είναι η πρόσκληση να κοιτάξουμε τις μικρές απάτες που κάνουμε στον εαυτό μας: τις δικαιολογίες, τους συντομότερους δρόμους, τα κομμάτια της ζωής που προτιμούμε να μην εξετάζουμε. Είναι και η κάρτα της ανεξάρτητης σκέψης — να βγει κανείς από τον καταυλισμό των έτοιμων ιδεών και να τραβήξει τον δικό του δρόμο. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο αναγνώσεις βρίσκεται στην ειλικρίνεια: όποιος φεύγει για να αναζητήσει την αλήθεια δεν χρειάζεται να φύγει στα κρυφά.

Το Επτά των Σπαθιών ως συμβουλή

Ως συμβουλή, το Επτά των Σπαθιών λέει: κινηθείτε με στρατηγική. Δεν κερδίζονται όλες οι μάχες κατά μέτωπο· μερικές φορές είναι καλύτερα να ενεργήσετε διακριτικά, να σκεφτείτε πριν δείξετε τα χαρτιά σας, να διαλέξετε τη στιγμή. Λέει όμως και κάτι ακόμη: μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Ό,τι γίνεται στα κρυφά πρέπει να μπορεί να σταθεί στο φως της ημέρας. Και, αν κάποιος γύρω σας παίζει πίσω από την πλάτη σας, ανοίξτε τα μάτια.

Το Επτά των Σπαθιών στις θέσεις ενός απλώματος

Στο παρελθόν

Ένας ελιγμός, ένα μυστικό ή μια απάτη που έχει ακόμη συνέπειες — ή μια έξυπνη διέξοδος που έλυσε ένα πρόβλημα.

Στο παρόν

Υπάρχει κάτι που δεν λέγεται. Μπορεί να είναι η στρατηγική εκείνου που ρωτά, ή κάποιου άλλου.

Στο μέλλον

Μια στιγμή όπου θα χρειαστεί να ενεργήσετε με διακριτικότητα και ευφυΐα — ή η προειδοποίηση για μια δολιότητα.

Ως εμπόδιο

Η ανεντιμότητα, η έλλειψη διαφάνειας, ή ο πειρασμός να ξεφύγει κανείς αντί να αντιμετωπίσει.

Ως αποτέλεσμα

Πετυχαίνει κανείς ένα μέρος από αυτό που θέλει, όχι όμως όλο. Και ό,τι έγινε στα κρυφά μπορεί να μαθευτεί.

Αριθμολογία και αντιστοιχίες

Το Επτά είναι αυτό που κάνει κανείς μόνος: χωρίς στήριγμα πια και χωρίς κανόνα, με δική του ευθύνη και δικό του ρίσκο. Στη σειρά των Σπαθιών — τη σειρά του Αέρα, της σκέψης, του λόγου και της σύγκρουσης —, αυτό είναι ο νους που ενεργεί για λογαριασμό του, έξω από τους κανόνες της ομάδας. Ύστερα από το πέρασμα του Έξι, η σκέψη αναζητά τώρα το δικό της όφελος: υπολογίζει, παρακάμπτει, διαλέγει τον συντομότερο δρόμο. Είναι η ευφυΐα χωρίς μάρτυρες — ικανή για το καλύτερο και για το χειρότερο.

Στην παράδοση της Golden Dawn, το Επτά των Σπαθιών αντιστοιχεί στη Σελήνη στον Υδροχόο και έχει τον τίτλο «Κύριος της Ασταθούς Προσπάθειας». Η Σελήνη είναι το άστρο όσων αλλάζουν, όσων κρύβονται και όσων νιώθει κανείς χωρίς να τα λέει· ο Υδροχόος, ζώδιο του Αέρα, είναι το ζώδιο της ανεξαρτησίας και της σκέψης στο περιθώριο. Η ένωση των δύο δίνει στην κάρτα τον νου που ενεργεί μόνος και στη σκιά, με μια σταθερότητα που ποτέ δεν είναι πλήρης.

Συνδυασμοί με άλλες κάρτες

• Ο Μάγος — Επιδεξιότητα και χειραγώγηση: η ευφυΐα που χρησιμοποιείται για να πείσει, μερικές φορές για να εξαπατήσει.
• Ο Διάβολος — Απάτη, εξάρτηση ή βρόμικο παιχνίδι· ένα μυστικό που δένει.
• Το Φεγγάρι — Ψευδαισθήσεις και μυστικά: τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται, και χρειάζεται δυσπιστία.
• Η Δικαιοσύνη — Η απάτη που αποκαλύπτεται· μια υπόθεση που τελικά κρίνεται με δικαιοσύνη.
• Ο Ήλιος — Η αλήθεια βγαίνει στο φως της ημέρας· ό,τι ήταν κρυμμένο αποκαλύπτεται.
• Η Ιέρεια — Καλά φυλαγμένα μυστικά· πληροφορίες που δεν μπορούν ακόμη να αποκαλυφθούν.
• Πέντε των Σπαθιών — Νίκη με μέσα όχι και τόσο καθαρά· προσοχή στη δολιότητα.
• Έξι των Σπαθιών — Μια διακριτική έξοδος· να φύγει κανείς αθόρυβα.
• Επτά των Κυπέλλων — Φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις· υποσχέσεις που δεν πρόκειται να τηρηθούν.
• Επτά των Πεντάκλων — Προσοχή σε ό,τι έχετε επενδύσει: κάποιος μπορεί να επωφελείται.
• Βασίλισσα των Κυπέλλων — Διαίσθηση που ξεσκεπάζει μια απάτη· να καταλαβαίνει κανείς αυτό που δεν λέγεται.