Δύο των Πεντάκλων: σημασία και συμβολισμός της κάρτας Ταρό

Δύο των Πεντάκλων — Ταρό Sol da Alma
Ταρό Sol da Alma
Δύο των Πεντάκλων — Rider-Waite-Smith, 1909
Rider-Waite-Smith, 1909

Το Δύο των Πεντάκλων είναι η κάρτα του ζογκλέρ. Ένας νέος πετά στον αέρα δύο χρυσά νομίσματα και τα πιάνει, ένα κάθε φορά, ενώ πίσω του η θάλασσα φουσκώνει και τα καράβια περνούν. Δεν υπάρχει εδώ ούτε καταστροφή ούτε νίκη: υπάρχει κάποιος που κρατά τα πράγματα σε κίνηση, με ευκινησία, μέσα στην αναταραχή. Είναι μια εικόνα πολύ οικεία για όποιον ζει ανάμεσα σε δύο δουλειές, δύο σπίτια, δύο ευθύνες — ή απλώς ανάμεσα στους λογαριασμούς του μήνα.

Σε ένα άπλωμα, το Δύο των Πεντάκλων μιλά για ισορροπία εν κινήσει: να διαχειρίζεστε, να προσαρμόζεστε, να αποφασίζετε τι πάει πρώτο και τι μπορεί να περιμένει. Είναι μια κάρτα ελαφριά, σχεδόν διασκεδαστική, αλλά με μια κρυμμένη προειδοποίηση: το ζογκλάρισμα λειτουργεί όσο ο αριθμός των νομισμάτων χωρά στα χέρια. Όταν πάψει να χωρά, η κάρτα αλλάζει τόνο.

Η κάρτα με μια ματιά

ΚάρταΔύο
ΣειράΠεντάκλα
ΣτοιχείοΓη
ΑστρολογίαΔίας στον Αιγόκερω (Golden Dawn)
Λέξεις-κλειδιάισορροπία, διαχείριση, προσαρμογή, δύο δουλειές, ευελιξία, ρυθμός, ευστροφία στους χειρισμούς
Ανάποδηανισορροπία, ζογκλάρισμα που δεν αντέχεται, υπερφόρτωση, αποδιοργάνωση, λογαριασμοί που δεν βγαίνουν
Ναι ή όχι«Ναι, αλλά με διαχείριση»: γίνεται, αν ξέρετε να ισορροπήσετε τα υπόλοιπα

Η εικόνα της κάρτας

Στο Ταρό Sol da Alma, ένας νέος με γυμνό κορμό στέκεται όρθιος σε μια παραλία με σκούρα, βρεγμένη άμμο. Φορά ένα ψηλό κόκκινο καπέλο, κυλινδρικό, και από τη μέση και κάτω ένα πανί στο κίτρινο του κρόκου, σφιγμένο με ένα λευκό ύφασμα. Μια μακριά πράσινη κορδέλα κάνει έναν γύρο στον λαιμό του και κατεβαίνει τυλιγμένη σε σπείρα γύρω από τα πόδια του, ως το έδαφος. Με το δεξί χέρι ανοιχτό και απλωμένο, ακολουθεί με το βλέμμα δύο χρυσά νομίσματα που βρίσκονται στον αέρα, αριστερά, το καθένα με ένα κόκκινο αστέρι στο κέντρο. Πίσω του, η θάλασσα είναι πράσινη και δυνατή, με ψηλά κύματα που σκάνε σε λευκό αφρό· στο βάθος, πάνω στον ορίζοντα, δύο ιστιοφόρα με λευκά πανιά και κόκκινο σκαρί πλέουν σε πιο ήρεμα νερά, κάτω από έναν ωχρό ήλιο σε έναν πρασινωπό ουρανό.

Στο Rider-Waite-Smith, του 1909, η ιδέα είναι η ίδια, και από αυτήν ξεκίνησε η ζωγραφική του Sol da Alma: ένας νέος με ψηλό κόκκινο καπέλο χορεύει με ένα νόμισμα σε κάθε χέρι, και τα δύο νομίσματα ενώνονται με μια πράσινη κορδέλα που σχηματίζει ένα πλαγιαστό οκτώ, το σύμβολο του απείρου· πίσω του, δύο καράβια ανεβοκατεβαίνουν σε ψηλά κύματα. Το Sol da Alma αλλάζει την ουσία της κίνησης: τα νομίσματα δεν κρατιούνται πια στα χέρια, αλλά είναι ελεύθερα στον αέρα, όπως σε ένα αληθινό ζογκλάρισμα· η πράσινη κορδέλα έπαψε να τα ενώνει και τυλίγεται τώρα γύρω από το σώμα του νέου· και τα καράβια, αντί να παλεύουν με τα κύματα, πλέουν μακριά σε ήρεμη θάλασσα, ενώ η αναταραχή είναι κοντά, στα κύματα που σκάνε πίσω του.

Στο Ταρό της Μασσαλίας δεν υπάρχει ούτε μορφή ούτε θάλασσα: το Δύο των Πεντάκλων δείχνει μόνο δύο νομίσματα, ένα πάνω και ένα κάτω, δεμένα με μια κορδέλα που ελίσσεται ανάμεσά τους. Σε πολλές παλιές τράπουλες, πάνω σε αυτή την κορδέλα έγραφε ο κατασκευαστής το όνομά του ή τη χρονολογία. Η κορδέλα, περιέργως, υπήρχε ήδη εκεί — το Rider-Waite-Smith της έδωσε το σχήμα του απείρου και την έβαλε στα χέρια κάποιου.

Ο συμβολισμός, λεπτομέρεια προς λεπτομέρεια

Τα πάντα σε αυτή την κάρτα βρίσκονται σε κίνηση: τα νομίσματα, η θάλασσα, τα καράβια, το ίδιο το σώμα του νέου. Αυτό που λέει βρίσκεται στην τέχνη να κρατά κανείς την ισορροπία χωρίς να σταματά.

Τα δύο νομίσματα στον αέρα
Δύο υλικές υποθέσεις που πρέπει να τις διαχειριστεί κανείς ταυτόχρονα: δύο δουλειές, δύο έξοδα, δύο προτεραιότητες. Όσο βρίσκονται στον αέρα, καμία δεν είναι εξασφαλισμένη — αλλά και καμία δεν έχει πέσει.
Το ανοιχτό χέρι
Η ευκινησία, η προσοχή στη στιγμή. Δεν αρπάζει τα νομίσματα με δύναμη: τα ακολουθεί. Η ισορροπία του Δύο δεν είναι άκαμπτη, είναι ελαστική.
Η πράσινη κορδέλα
Στο Rider-Waite-Smith, η κορδέλα σχεδιάζει το σύμβολο του απείρου ανάμεσα στα δύο νομίσματα: τον ατέλειωτο κύκλο του να δίνεις και να παίρνεις, να μπαίνεις και να βγαίνεις. Στο Sol da Alma τυλίγεται γύρω από το σώμα του νέου, σαν να τον περιέβαλλε ο ίδιος ο ρυθμός του ζογκλαρίσματος — και, αν αφαιρεθεί, να τον έδενε.
Το ψηλό κόκκινο καπέλο
Μια πινελιά γιορτής και θεάτρου. Ο νέος του Δύο των Πεντάκλων έχει κάτι από καλλιτέχνη του δρόμου: κάνει τον κόπο παιχνίδι, και αυτό τον βοηθά να αντέχει.
Ο γυμνός κορμός
Ιδιαίτερο στοιχείο της ζωγραφικής του Sol da Alma: είναι εκτεθειμένος, απροστάτευτος, στον άνεμο και στη θάλασσα. Η ελαφράδα έχει ένα τίμημα — δεν υπάρχει πού να κρυφτεί κανείς όταν τα πράγματα ζορίζουν.
Τα κύματα που σκάνε
Τα πάνω και τα κάτω της πρακτικής ζωής: οι λογαριασμοί που ανεβαίνουν, τα απρόοπτα, οι καλές και οι κακές φάσεις. Βρίσκονται ακριβώς πίσω του, κι εκείνος δεν τους δίνει σημασία — συνεχίζει το παιχνίδι του.
Τα ιστιοφόρα στο βάθος
Οι επιχειρήσεις, οι συναλλαγές, το εμπόριο που ακολουθεί την πορεία του. Στο Sol da Alma πλέουν σε ήρεμα νερά: εκεί μακριά, τα πράγματα προχωρούν· εδώ κοντά είναι που χρειάζεται να κρατηθεί η ισορροπία.
Η παραλία
Ο τόπος ανάμεσα στη στεριά και στη θάλασσα, ανάμεσα στο σταθερό και στο ασταθές. Εκεί ακριβώς ζει το Δύο των Πεντάκλων: με τα πόδια στη γη, αλλά περιτριγυρισμένο από κίνηση.

Η ιστορία του Δύο των Πεντάκλων

Το ταρό γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία, τον 15ο αιώνα, ως παιχνίδι με χαρτιά, και οι τέσσερις σειρές του — κύπελλα, σπαθιά, ραβδιά και νομίσματα — είναι οι ίδιες με των λατινικών χαρτιών που παίζονται ακόμη και σήμερα στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Στις πρώτες τράπουλες και ύστερα στις τράπουλες της Μασσαλίας, που παγιώθηκαν τον 17ο και τον 18ο αιώνα, οι αριθμημένες κάρτες δεν είχαν σκηνή. Το Δύο των Πεντάκλων είχε, ωστόσο, μια ιδιαιτερότητα: την κορδέλα που ενώνει τα δύο νομίσματα, και που χρησίμευε πολλές φορές ως ταινία για το όνομα του κατασκευαστή.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Ερμητικό Τάγμα της Golden Dawn απέδωσε σε κάθε αριθμημένη κάρτα έναν πλανήτη σε ένα ζώδιο και έναν τίτλο. Στο Δύο των Πεντάκλων έδωσε τον Δία στον Αιγόκερω και τον τίτλο «Κύριος της Αρμονικής Αλλαγής». Είναι ένας τίτλος που λέει πολλά: δεν είναι η ακίνητη σταθερότητα του Τέσσερα, αλλά μια αρμονία που υπάρχει μόνο επειδή τα πράγματα αλλάζουν και αντισταθμίζονται.

Το Rider-Waite-Smith, σχεδιασμένο από την Pamela Colman Smith υπό την καθοδήγηση του Arthur Edward Waite και δημοσιευμένο το 1909, ήταν εκείνο που έβαλε μια σκηνή σε όλες τις κάρτες της Μικρής Αρκάνας. Στο Δύο των Πεντάκλων, ο Waite περιγράφει έναν νέο που χορεύει με ένα πεντάκλο σε κάθε χέρι, ενωμένα με ένα ατέλειωτο κορδόνι σε σχήμα πλαγιαστού οκτώ. Του δίνει σημασίες χαράς και διασκέδασης, αλλά και εμποδίων, αναταραχής και περιπλοκών — και ακόμη ειδήσεων και γραπτών μηνυμάτων. Η εικόνα του νεαρού ζογκλέρ έγινε η κυρίαρχη ανάγνωση της κάρτας, και αυτήν ακολουθεί το Sol da Alma, με τη δική του ζωγραφική.

Το Δύο των Πεντάκλων όρθιο: η σημασία

Όρθιο, το Δύο των Πεντάκλων είναι η κάρτα της διαχείρισης. Μιλά για κάποιον που έχει πολλές υποθέσεις στα χέρια του και τις κρατά σε κίνηση: δύο δουλειές, μια εργασία και ένα προσωπικό σχέδιο, η επαγγελματική ζωή και η οικογενειακή, τα έξοδα από τη μια και τα έσοδα από την άλλη. Δεν λέει ότι είναι εύκολο· λέει ότι γίνεται, και ότι γίνεται με επιδεξιότητα.

Είναι και η κάρτα της προσαρμογής. Οι περιστάσεις αλλάζουν, τα σχέδια πρέπει να αναπροσαρμοστούν, οι προτεραιότητες αλλάζουν θέση — και το Δύο των Πεντάκλων ξέρει να ακολουθεί αυτή την κίνηση χωρίς να χάνει τον ρυθμό. Είναι μια κάρτα ευελιξίας, ικανότητας για αυτοσχεδιασμό, χιούμορ απέναντι στις πρακτικές δυσκολίες.

Σε μια ερώτηση για μια απόφαση, μπορεί να δείχνει μια επιλογή ανάμεσα σε δύο υλικές δυνατότητες που δεν έχει γίνει ακόμη, και που ίσως δεν χρειάζεται να γίνει από τώρα: προς το παρόν, μπορείτε να κρατήσετε και τις δύο. Η βαθύτερη συμβουλή είναι να ξέρετε τι έχετε στον αέρα, και να μην αφήσετε τον αριθμό των νομισμάτων να μεγαλώσει χωρίς να το πάρετε είδηση.

Το Δύο των Πεντάκλων ανάποδο

Ανάποδο, το Δύο των Πεντάκλων δεν γίνεται το αντίθετο του εαυτού του: είναι το ίδιο ζογκλάρισμα, αλλά χωρίς κανένα πια περιθώριο. Τα πιάτα είναι περισσότερα από όσα χωρούν τα χέρια που υπάρχουν. Οι λογαριασμοί παύουν να βγαίνουν, οι υποχρεώσεις πέφτουν η μία πάνω στην άλλη, η κούραση αρχίζει να ρίχνει κάτω αυτό που πριν πιανόταν χωρίς κόπο. Η ελαφράδα γίνεται τρεχάλα και η ευελιξία αποδιοργάνωση.

Μπορεί να δείχνει και το φαινομενικά αντίθετο: κάποιον που προσκολλάται στη μία πλευρά και παρατά την άλλη, χάνοντας την ισορροπία επειδή έπαψε να κινείται. Ή μια απόφαση που αναβλήθηκε πάρα πολύ καιρό, και που αναγκάζει τώρα σε βιαστική επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, η κάρτα ζητά να σταματήσετε μια στιγμή, να βάλετε τα νομίσματα πάνω στο τραπέζι, και να αποφασίσετε τι είναι πραγματικά για να κρατηθεί.

Το Δύο των Πεντάκλων στην αγάπη

Στην αγάπη, το Δύο των Πεντάκλων μιλά για ισορροπία ανάμεσα στη σχέση και στην υπόλοιπη ζωή. Μπορεί να περιγράφει ένα ζευγάρι που αγαπιέται αλλά έχει λίγο χρόνο, με ωράρια που δεν συμπίπτουν, με πάρα πολλή δουλειά, με ευθύνες που πρέπει να μοιραστούν. Λέει ότι όλα μπορούν να συνδυαστούν, αρκεί να υπάρχει ευελιξία και από τις δύο πλευρές. Σε όποιον είναι μόνος, μπορεί να δείχνει μια φάση όπου η αγάπη δεν είναι η προτεραιότητα — ή κάποιον που διστάζει ανάμεσα σε δύο πρόσωπα, δύο ενδεχόμενα, δύο ζωές.

Έχει και μια πλευρά ελαφριά και διασκεδαστική: χαλαρά φλερτ, συναντήσεις χωρίς μεγάλες δεσμεύσεις, μια σχέση που ζει κανείς με χιούμορ. Ανάποδο, προειδοποιεί για μια σχέση που μένει πάντα για αργότερα, για την αίσθηση ότι ο ένας από τους δύο τα σηκώνει όλα, ή για την αναποφασιστικότητα που αφήνει κάποιον να περιμένει υπερβολικά πολύ.

Το Δύο των Πεντάκλων στη δουλειά και στα χρήματα

Στη δουλειά, το Δύο των Πεντάκλων είναι η κάρτα εκείνου που κάνει πολλά πράγματα ταυτόχρονα: να συσσωρεύει καθήκοντα, να έχει μια παράλληλη απασχόληση, να διαχειρίζεται πολλούς πελάτες ή πολλά έργα. Ευνοεί την πολυπραγμοσύνη και την ικανότητα να αναδιοργανώνει κανείς τις εργασίες του. Μπορεί να αναγγέλλει αλλαγές ωραρίου, καθηκόντων ή τόπου, που ξεπερνιούνται καλά με λίγη προσαρμογή.

Στα χρήματα, μιλά για τη διαχείριση του προϋπολογισμού: να πληρώνετε το ένα και να αναβάλλετε το άλλο, να ισορροπείτε έσοδα και έξοδα, να κάνετε τα χρήματα να φτάνουν. Δεν είναι κάρτα αφθονίας ούτε στέρησης — είναι η κάρτα του μήνα που βγαίνει με επινοητικότητα. Ανάποδο, είναι μια καθαρή προειδοποίηση: χρέη που συσσωρεύονται, έξοδα που ξεφεύγουν από τον έλεγχο, η επείγουσα ανάγκη να μπουν οι λογαριασμοί σε τάξη πριν πέσει κάποιο νόμισμα.

Το Δύο των Πεντάκλων στην υγεία και στην ευεξία

Στις ερωτήσεις ευεξίας, το Δύο των Πεντάκλων μιλά για ρυθμό και για ισορροπία ανάμεσα στον κόπο και στην ανάπαυση. Θυμίζει ότι και το σώμα χρειάζεται εναλλαγή: δουλειά και παύση, κίνηση και ξεκούραση. Ανάποδο, προειδοποιεί για τη συσσωρευμένη κούραση εκείνου που τα κάνει όλα και δεν σταματά. Οι κάρτες δεν υποκαθιστούν καμία ιατρική φροντίδα: εδώ, όπως και σε κάθε άλλη κάρτα, η ανάγνωση μιλά για στάση, και όχι για διάγνωση.

Το Δύο των Πεντάκλων στην πνευματική ζωή

Στον εσωτερικό δρόμο, το Δύο των Πεντάκλων διδάσκει να ζει κανείς την πνευματικότητα μέσα στην καθημερινή ζωή, και όχι έξω από αυτήν: ανάμεσα στη δουλειά και στο σπίτι, ανάμεσα στις υποχρεώσεις και στις στιγμές σιωπής. Το σύμβολο του απείρου της κλασικής εικόνας θυμίζει ότι όλα εναλλάσσονται — να δίνεις και να παίρνεις, να δρας και να αναπαύεσαι — και ότι η ειρήνη δεν βρίσκεται στο να σταματήσει η κίνηση, αλλά στο να βρεθεί ο ρυθμός της.

Το Δύο των Πεντάκλων ως συμβουλή

Ως συμβουλή, το Δύο των Πεντάκλων λέει: κρατήστε τον ρυθμό και να είστε ευέλικτοι. Δεν χρειάζεται να τα λύσετε όλα μονομιάς· χρειάζεται να ξέρετε τι βρίσκεται στον αέρα και να του δίνετε προσοχή στην ώρα του. Φτιάξτε μια λίστα, αναπροσαρμόστε τις προτεραιότητες, δεχτείτε ότι το σχέδιο αλλάζει. Και, αν τα νομίσματα αρχίσουν να είναι πάρα πολλά, βρείτε το θάρρος να αφήσετε ένα κάτω.

Το Δύο των Πεντάκλων στις θέσεις ενός απλώματος

Στο παρελθόν
Μια φάση με πολλές υποχρεώσεις και λίγα περιθώρια, που την περάσατε με επινοητικότητα — ή που άφησε κούραση.
Στο παρόν
Πολλές υποθέσεις στα χέρια ταυτόχρονα. Η κατάσταση είναι υπό διαχείριση, αλλά ζητά συνεχή προσοχή.
Στο μέλλον
Μια φάση αλλαγών και αναπροσαρμογών, όπου θα χρειαστεί να προσαρμοστείτε και να συνδυάσετε διαφορετικά πράγματα.
Ως εμπόδιο
Ο διασκορπισμός, οι υπερβολικές υποχρεώσεις, ή η αναποφασιστικότητα ανάμεσα σε δύο δυνατότητες που σέρνεται.
Ως αποτέλεσμα
Μια ισορροπία που κατακτήθηκε, έστω και εν κινήσει: η κατάσταση στέκεται όρθια και προχωρά.

Αριθμολογία και αντιστοιχίες

Το Δύο είναι το ζεύγος και η επιλογή: δύο πράγματα βαλμένα αντικριστά, που ισορροπούν ή αναμετριούνται. Στη σειρά των Πεντάκλων — τη σειρά της Γης, του σώματος, των χρημάτων και της τέχνης —, αυτό το ζεύγος είναι οι πρακτικές υποθέσεις που πρέπει να συνυπάρξουν: δύο πηγές εισοδήματος, δύο υποχρεώσεις, το έσοδο και το έξοδο. Ο σπόρος του Άσου άρχισε να διαιρείται, και η πρώτη πρόκληση είναι να κρατηθεί σε ισορροπία.

Στην παράδοση της Golden Dawn, το Δύο των Πεντάκλων αντιστοιχεί στον Δία στον Αιγόκερω και έχει τον τίτλο «Κύριος της Αρμονικής Αλλαγής». Ο Δίας είναι ο πλανήτης της επέκτασης και της καλής τύχης· ο Αιγόκερως, ζώδιο της Γης, είναι το ζώδιο της σύνεσης, του κόπου και της δομής. Η ένωση των δύο δίνει στην κάρτα τον τόνο της: μια επέκταση που πρέπει να χωρέσει σε συγκεκριμένα όρια, μια τύχη που διατηρείται μόνο με διαχείριση.

Συνδυασμοί με άλλες κάρτες

  • Ο Μάγος — Επινοητικότητα και δεξιοτεχνία: η ικανότητα να διαχειρίζεται κανείς πολλές υποθέσεις με μαστοριά και να επωφελείται από όλες.
  • Ο Τροχός της Τύχης — Μια φάση με πάνω και κάτω που αναγκάζει σε διαρκή προσαρμογή· η τύχη που αλλάζει και πρέπει να την ακολουθήσετε.
  • Η Εγκράτεια — Ισορροπία που βρέθηκε: το σωστό μέτρο ανάμεσα στη δουλειά και στην ανάπαυση, ανάμεσα στο να δίνετε και στο να φυλάτε.
  • Η Δικαιοσύνη — Λογαριασμοί που χρειάζεται να μπουν σε τάξη· μια ισορροπία που ζητά δίκαιες αποφάσεις.
  • Οκτώ των Πεντάκλων — Πολλή δουλειά ταυτόχρονα: δύο επαγγέλματα, υπερωρίες, μαθητεία την ώρα της παραγωγής.
  • Δέκα των Πεντάκλων — Η διαχείριση της περιουσίας ή των οικονομικών της οικογένειας· ευθύνες μοιρασμένες ανάμεσα σε πολλά πρόσωπα.
  • Δέκα των Ράβδων — Υπερφόρτωση: πάρα πολλά νομίσματα στον αέρα, και το βάρος αρχίζει να φαίνεται.
  • Δύο των Σπαθιών — Μια επιλογή που αναβάλλεται ανάμεσα σε δύο πρακτικές δυνατότητες· η ισορροπία που κρύβει μια αναποφασιστικότητα.
  • Έξι των Σπαθιών — Μια αλλαγή σπιτιού ή δουλειάς που αναγκάζει να αναδιοργανωθούν όλα.
  • Δύο των Κυπέλλων — Μια σχέση που συνδυάζεται καλά με την πρακτική ζωή· μια σύμπραξη όπου και οι δύο προσαρμόζονται.
  • Το Άρμα — Έλεγχος και κατεύθυνση: να καταφέρνετε να φέρετε δύο υποθέσεις σε αίσιο τέλος ταυτόχρονα.
  • Οκτώ των Ράβδων — Όλα συμβαίνουν γρήγορα· μηνύματα και αλλαγές που ζητούν γρήγορες απαντήσεις.

Συχνές ερωτήσεις

Τι σημαίνει το Δύο των Πεντάκλων στο ταρό;

Ισορροπία και διαχείριση: να κρατά κανείς πολλές πρακτικές υποθέσεις σε κίνηση ταυτόχρονα, με ευελιξία και επιδεξιότητα. Είναι η κάρτα εκείνου που συνδυάζει δύο δουλειές, δύο προτεραιότητες ή τους λογαριασμούς του μήνα.

Το Δύο των Πεντάκλων είναι ναι ή όχι;

Είναι ένα «ναι, αλλά με διαχείριση»: το πράγμα γίνεται, αρκεί να καταφέρετε να το ισορροπήσετε με τα υπόλοιπα. Αν η ερώτηση είναι μια επιλογή ανάμεσα σε δύο δυνατότητες, η κάρτα λέει ότι δεν έχει ακόμη αποφασιστεί.

Τι σημαίνει το Δύο των Πεντάκλων στην αγάπη;

Μια σχέση που πρέπει να συνδυαστεί με τη δουλειά και με άλλες ευθύνες, ή κάποιον μοιρασμένο ανάμεσα σε δύο ενδεχόμενα. Ζητά χρόνο και προσοχή, για να μη μένει η αγάπη πάντα για αργότερα.

Το Δύο των Πεντάκλων ανάποδο είναι κακό;

Δεν είναι κακή κάρτα, είναι όμως μια προειδοποίηση: το ζογκλάρισμα έπαψε να είναι βιώσιμο. Οι υποχρεώσεις ή τα έξοδα είναι πάρα πολλά, και χρειάζεται να αφήσετε κάτι κάτω πριν πέσει.

Γιατί το Δύο των Πεντάκλων έχει το σύμβολο του απείρου;

Στο Rider-Waite-Smith, η κορδέλα που ενώνει τα δύο νομίσματα σχηματίζει ένα πλαγιαστό οκτώ, σύμβολο της αδιάκοπης κίνησης του να δίνεις και να παίρνεις. Στο Ταρό της Μασσαλίας υπήρχε ήδη μια κορδέλα ανάμεσα στα δύο νομίσματα· ο Waite και η Pamela Colman Smith της έδωσαν αυτό το σχήμα και αυτό το νόημα.


Τραβήξτε κάρτες Ταρό δωρεάν

Χωρίς εγγραφή · Γραπτή ερμηνεία αμέσως · Δωρεάν

Όλες οι κάρτες — Το Ταρό