Twee van Zwaarden: betekenis en symboliek van de tarotkaart

De kaart in het kort

Het beeld van de kaart

In de Sol da Alma Tarot zit een vrouw met donker haar 's nachts op een rots aan zee. Ze draagt een lange witte tuniek met wijde mouwen, in de taille bijeengehouden door een sjerp, en haar ogen zijn bedekt met een witte blinddoek die achter haar hoofd is vastgeknoopt. Ze houdt haar hoofd recht, met het gezicht naar voren. Haar armen zijn gekruist over de borst, en elke hand houdt een lang zwaard met een donker gevest vast, waarvan het lemmet langs de tegenovergestelde schouder tot ver boven haar hoofd reikt: de twee lemmeten wijken in een V uiteen. Achter haar is de zee kalm en blauw, met oranjeachtige rotsen die uit het water steken; de hemel is donkerblauw, met enkele sterren, en een grote maansikkel schijnt in de rechterbovenhoek. De rotsen waarop ze zit vangen een gouden licht.

In de Rider-Waite-Smith uit 1909 is de scène in wezen dezelfde, en het schilderij van de Sol da Alma is ervan uitgegaan: een vrouw in een witte tuniek en met geblinddoekte ogen, gezeten met haar rug naar het water met rotsen, met haar armen gekruist over de borst; elke hand houdt een zwaard vast dat op de tegenovergestelde schouder rust, en de lemmeten wijken in een V naar buiten uiteen. Aan de hemel staat een maansikkel. De Sol da Alma volgt deze compositie: de gekruiste armen, de zwaarden in een V, het rechte hoofd en de sikkel zijn dezelfde. Wat verandert is de omgeving – ze zit op een rots in plaats van op een stenen bank, de scène speelt zich 's nachts onder de sterren af, en er valt een warm licht op de rotsen.

In de Tarot de Marseille hebben de genummerde kaarten geen scène. De zwaarden van Marseille zijn gebogen lemmeten die in elkaar grijpen, met bloemen en gebladerte ertussen; bij de Twee kruisen de twee lemmeten elkaar en vormen ze een soort ovaal, met een bloem in het midden. De geblinddoekte vrouw is een schepping van de Rider-Waite-Smith.

De symboliek, detail voor detail

Alles op deze kaart hangt in de lucht: de zwaarden, de figuur, de zee. Elk detail zegt iets over de prijs en het nut van niet beslissen.

De blinddoek

De weigering te zien – uit angst, uit voorzichtigheid of uit vermoeidheid. Het kan een bescherming zijn: men kijkt niet om niet te worden meegesleurd. Maar wie niet ziet, kan ook niet met kennis van zaken kiezen.

De twee gekruiste zwaarden

Twee ideeën, twee mogelijkheden, twee redenen die elkaar precies in evenwicht houden. Zolang ze gekruist zijn, komt geen van beide vooruit. Het is het beeld van de impasse: gelijke kracht aan beide kanten.

De houding van de handen

De over de borst gekruiste armen sluiten het hart af, als in een verdediging, en elke hand drukt een zwaard tegen de tegenovergestelde schouder. De Sol da Alma behoudt het gebaar van de Rider-Waite-Smith: een muur, gemaakt van gedachten, tussen haar en de wereld.

Het rechte hoofd

In de Sol da Alma houdt de vrouw, net als in de Rider-Waite-Smith, haar hoofd recht en naar voren gericht. Ze ziet niet, maar ze wendt zich niet af: ze staat tegenover wat ze moet beslissen.

De witte tuniek

Onschuld, kalmte, de wens de dingen zuiver te houden. Het is ook de neutraliteit van wie geen partij wil kiezen.

De zee

De emoties, die achter haar blijven, uit het zicht. Voorlopig zijn ze kalm; de kaart suggereert dat de werkelijke beslissing ook via hen loopt, en niet alleen via het hoofd.

De rotsen

De obstakels die zich in het water verbergen, en die zij niet ziet. Een vaart die aandacht vraagt.

De maan

De intuïtie, de nacht, wat onzeker is. In de Rider-Waite-Smith en in de Sol da Alma is het een sikkel: een nog gedeeltelijk licht, dat niet volstaat om alles te zien.

De geschiedenis van de Twee van Zwaarden

De tarot ontstond in de vijftiende eeuw in Noord-Italië als kaartspel – de tarocchi –, met de vier kleuren van de Latijnse speelkaarten. In de oudste spellen, zoals die rond 1450 in Milaan voor de Visconti en de Sforza werden geschilderd, en later in de spellen van Marseille, die tussen de zeventiende en de achttiende eeuw hun vaste vorm kregen, toonden de genummerde kaarten alleen de symbolen van de kleur. De Twee van Zwaarden was een paar in elkaar grijpende lemmeten, en zijn betekenis kwam voort uit de kleur en het getal.

De Hermetische Orde van de Golden Dawn gaf aan het eind van de negentiende eeuw elke genummerde kaart een planeet in een teken en een titel. De Twee van Zwaarden is de Maan in Weegschaal, met de titel „Heer van de Herstelde Vrede”. Het is een serenere lezing dan die welke men tegenwoordig gewoonlijk aan de kaart geeft: de vrede na het conflict, het teruggevonden evenwicht.

De geblinddoekte vrouw ontstaat met de Rider-Waite-Smith, getekend door Pamela Colman Smith onder leiding van Arthur Edward Waite en gepubliceerd in 1909 – het eerste wijdverbreide spel met scènes op alle kleine arcana. Waite geeft de kaart de betekenissen van instemming en evenwicht, van moed, van vriendschap en van „eendracht onder de wapenen”; omgekeerd spreekt ze van bedrog, valsheid en dubbelhartigheid. Het is vanuit het beeld – de blinddoek, de gekruiste zwaarden – dat moderne kaartleggers tot de lezing kwamen die vandaag het gangbaarst is: de impasse, de vermeden beslissing. Die volgt de Sol da Alma, zonder de broze vrede te vergeten waarover de Golden Dawn sprak.

De Twee van Zwaarden rechtop: de betekenis

Rechtop is de Twee van Zwaarden het gewapende bestand. Er liggen twee mogelijkheden op tafel, en men kiest er geen van beide. Dat kan zijn uit angst een fout te maken, omdat men niet over alle informatie beschikt, of omdat men beseft dat elke keuze iemand pijn zal doen. Zolang men niet beslist, houdt men alles in evenwicht – en dat evenwicht is op zich een soort vrede.

Het is ook de kaart van de verdediging. De blinddoek en de gekruiste zwaarden sluiten iemand af voor wat van buiten komt: men wil geen meningen meer horen, niet zien wat tot handelen zou dwingen. In veel duidingen beschrijft de kaart iemand die zich beschermt tegen een pijnlijke waarheid, of twee mensen die zijn opgehouden met ruziemaken zonder iets te hebben opgelost.

De kaart zegt niet dat dit verkeerd is. Soms is stilstaan en niet beslissen het verstandigste – als de gemoederen verhit zijn, als men nog iets moet weten. Waar de Twee van Zwaarden aan herinnert, is dat het bestand een termijn heeft. De zwaarden zijn zwaar, en niemand kan ze eeuwig omhooghouden.

De Twee van Zwaarden omgekeerd

Omgekeerd wordt de Twee van Zwaarden niet zijn eigen tegendeel: het is dezelfde impasse die haar grens bereikt. De blinddoek begint te vallen, de armen worden moe, en de beslissing die men ontweek kan niet langer worden uitgesteld. Het kan een bericht zijn dat tot kiezen dwingt, een waarheid die men niet meer kan negeren, of gewoon de uitputting van wie te lang heeft stilgestaan. Vaak is het goed nieuws: wat bevroren was, komt weer in beweging.

Hij kan ook spreken van de impasse die tot in het extreme is doorgedreven – besluiteloosheid die verlamming is geworden, de onrust van wie aan alles denkt en niets kiest, of informatie die met stukjes en beetjes binnenkomt en nog meer verwart. In beide gevallen is het advies hetzelfde: de blinddoek afdoen, de twee mogelijkheden recht in de ogen kijken en aanvaarden dat geen van beide volmaakt is.

De Twee van Zwaarden in de liefde

In de liefde beschrijft de Twee van Zwaarden een relatie die in de lucht hangt. Het kan een twijfel zijn tussen twee mensen, tussen blijven of weggaan, tussen spreken of zwijgen. Vaak spreekt de kaart van een stel dat is opgehouden met ruziemaken zonder het te hebben bijgelegd: er is rust, maar geen nabijheid. Of van iemand die een teken niet wil zien dat recht voor zijn ogen ligt.

Voor wie alleen is, kan hij wijzen op een hart dat uit voorzichtigheid gesloten is, na een teleurstelling: men verdedigt zich, en laat daardoor ook niemand binnen. Omgekeerd kondigt hij het einde van de besluiteloosheid aan – een gesprek dat niet langer kan worden uitgesteld, een keuze die eindelijk wordt gemaakt, een waarheid die bovenkomt.

De Twee van Zwaarden in werk en geld

In het werk is het de kaart van de hangende beslissingen: twee voorstellen, twee wegen, een onderhandeling die stilligt, collega's of vennoten die niet meer met elkaar praten. Hij kan ook een defensieve positie beschrijven – iemand die neutraal blijft in een conflict om geen partij te hoeven kiezen. Hij vraagt de ontbrekende informatie te verzamelen en een termijn te stellen om te beslissen.

Wat geld betreft spreekt hij van een uitgestelde keuze: een investering, een aankoop, een schuld waar men liever niet naar kijkt. De stabiliteit is schijn. Omgekeerd waarschuwt hij dat de beslissing genomen zal worden – bij voorkeur door wie de vraag stelt, voordat de omstandigheden haar voor hem nemen.

De Twee van Zwaarden bij gezondheid en welzijn

Bij vragen over welzijn spreekt de Twee van Zwaarden van ingehouden spanning: het lichaam dat vasthoudt wat het hoofd niet oplost, de ingehouden adem, de rust die geen rust geeft. Hij vraagt om momenten van echte kalmte, en niet alleen van stilte. Omgekeerd herinnert hij eraan dat opgestapelde vermoeidheid gehoord moet worden. De kaarten vervangen geen enkele zorg voor de gezondheid: hier, zoals bij elke andere kaart, spreekt de duiding over houding, en niet over diagnose.

De Twee van Zwaarden in het spirituele leven

Op de innerlijke weg kan de Twee van Zwaarden op twee manieren worden gelezen. In de eerste is hij de stilte: de ogen sluiten voor de wereld, de tegenstellingen in evenwicht brengen, wachten tot het antwoord van binnenuit komt – de houding van wie mediteert. In de tweede is hij de ontkenning: de blinddoek die men opzet om niet te zien wat verandering zou kosten. De kaart nodigt uit te vragen welke van de twee de onze is, en te bedenken dat echte kalmte geen geheven zwaarden nodig heeft om zich te verdedigen.

De Twee van Zwaarden als advies

Als advies zegt de Twee van Zwaarden: overhaast u niet, maar blijf hier niet eeuwig. Als u tijd nodig hebt, neem die dan – maar bepaal hoeveel. Zoek de informatie die u ontbreekt, luister naar wat u voelt en niet alleen naar wat u denkt, en doe dan de blinddoek af. Geen van de mogelijkheden zal volmaakt zijn; ook de impasse heeft een prijs, en die is doorgaans de hoogste.

De Twee van Zwaarden in de posities van een legging

In het verleden

Een uitgestelde beslissing, of een bestand dat nog steeds zwaar weegt: wat destijds niet is opgelost, blijft het heden beïnvloeden.

In het heden

Een impasse: twee mogelijkheden, geen van beide gekozen, en een kalmte die spanning verbergt.

In de toekomst

Een moment van keuze dat eraan komt, of een noodzakelijke pauze voordat men verdergaat.

Als obstakel

De weigering te zien, de besluiteloosheid, de angst om pijn te doen of een fout te maken.

Als uitkomst

De kwestie blijft voorlopig in de lucht hangen. Het antwoord hangt ervan af of men de blinddoek afdoet.

Numerologie en correspondenties

De Twee is het paar en de keuze: twee dingen tegenover elkaar geplaatst, die elkaar in evenwicht houden of zich met elkaar meten. In de kleur Zwaarden – de kleur van de Lucht, van het denken, van het woord en van het conflict – zijn dat paar twee ideeën, twee redenen, twee kanten van een discussie. Na de volle helderheid van de Aas ontdekt de geest dat er meer dan één waarheid is, en hij houdt stil om ze af te wegen. Het evenwicht is echt, maar het is een evenwicht van tegengestelde krachten, en daarom is het broos.

In de traditie van de Golden Dawn correspondeert de Twee van Zwaarden met de Maan in Weegschaal en draagt hij de titel „Heer van de Herstelde Vrede”. De Weegschaal, een luchtteken, is het teken van evenwicht, rechtvaardigheid en relaties; de Maan brengt er verandering, schommeling en gevoeligheid in. Samen geven ze de kaart die vrede die van het moment afhangt – echt, maar altijd op het punt naar een van beide kanten door te slaan.

Combinaties met andere kaarten

• Gerechtigheid — Een beslissing die rechtvaardig genomen moet worden; beide kanten goed afwegen voordat men kiest.
• De Geliefden — Een uitgestelde keuze in de liefde: verscheurd tussen twee mensen of twee wegen.
• De Hogepriesteres — Het antwoord ligt vanbinnen: naar de intuïtie luisteren om uit de impasse te komen.
• De Gehangene — Een langdurig wachten, een situatie die stilstaat – maar die een nieuw perspectief kan brengen.
• De Maan — Dubbele verwarring en twijfel: men ziet niets, en wat men zich inbeeldt is angstaanjagender dan de waarheid.
• Aas van Zwaarden — De helderheid die de impasse doorbreekt: de blinddoek valt en de beslissing wordt vanzelfsprekend.
• Vier van Zwaarden — Een noodzakelijke pauze voordat men beslist; zich terugtrekken om na te denken.
• Acht van Zwaarden — Zich gevangen voelen in de eigen besluiteloosheid; de boeien zijn meer mentaal dan echt.
• Twee van Bekers — Een mogelijke verzoening, als beiden hun verdediging laten zakken.
• Twee van Staven — Twee mogelijke toekomsten: men moet de weg kiezen voordat men vertrekt.
• Twee van Pentakels — Twee verplichtingen of twee uitgaven in evenwicht houden, zonder te beslissen welke men loslaat.