Tuin: betekenis van Lenormandkaart 20

De kaart in het kort

Het beeld van de kaart

In het Sol da Alma Lenormand is de Tuin een groot openbaar park aan het einde van de middag. Een lommerrijke boom, met groene en al enkele oranje bladeren, omlijst het tafereel aan de linkerkant. Een breed, licht pad slingert tussen perken vol bloemen – roze, rood, paars, oranje – en kegelvormig gesnoeide cipressen. In het midden een waterstraal in een rond bassin; verderop een fontein met meerdere schalen en een klein beeld bovenop, en rechts een urn op een voetstuk. Vier mensen lopen samen over het pad, met de rug naar ons toe; een ander staat bij de waterstraal. Op de achtergrond blauwige heuvels, een lage zon en een regenboog die de hemel doorkruist. In de hoek het getal 20 en de schoppen acht.

In het Lenormand in gravurestijl is de Tuin een formele tuin, naar het voorbeeld van oude Europese parken: een recht grindpad tussen hoge, gesnoeide buxushagen, dat leidt naar een klein rond paviljoen met witte zuilen, een koepel van rode dakpannen en een bekroning bovenop. Daaromheen gazons, meer hagen en bomen met brede kruinen, onder een heldere hemel. Er zijn geen mensen. De twee afbeeldingen komen in de kern overeen – de ontworpen tuin, met paden en hagen, gemaakt om in te wandelen –; de gravure benadrukt de orde en de ontmoetingsplek, het paviljoen; het Sol da Alma zet er mensen, fonteinen en bloemen in, en toont de Tuin al vol sociaal leven.

De symboliek, detail voor detail

De openbare tuin

De gedeelde ruimte. Hij behoort niemand in het bijzonder toe, en daarom behoort hij iedereen toe: het is de samenleving, het publiek, de gemeenschap.

De wandelende mensen

In het Sol da Alma de groep die samen loopt: de vrienden, het samenzijn, de ontmoeting. De Tuin is altijd een kaart van meer dan twee mensen.

Het brede pad

De plek waar iedereen langskomt. Wat in de Tuin is, ziet en wordt gezien: het is zichtbaarheid, reputatie, het publieke imago.

De gesnoeide hagen

De orde en de regels van het sociale leven. De formele tuin is getemde natuur: de Tuin spreekt ook van etiquette, van conventies, van wat men in het openbaar verwacht.

Het paviljoen

In het Lenormand in gravurestijl het ontmoetingspunt aan het einde van het pad: de plek waar mensen samenkomen, het evenement, de feestzaal.

De fonteinen

Op het schilderij van het Sol da Alma het water dat stroomt en gedeeld wordt. Ze doen denken aan de pleinen en plekken waar mensen elkaar van oudsher ontmoeten.

De bloeiende perken

Vrije tijd, schoonheid, het plezier van samenzijn met anderen. De Tuin is ook de kaart van feesten en vrije tijd.

De schoppen acht

Schoppen is de strengste kleur in het kaartleggen met gewone speelkaarten. Het herinnert eraan dat het openbare leven zijn prijs heeft: oordelen, commentaar, blootstelling aan de blik van anderen.

De geschiedenis van de Tuin

De Tuin was al kaart 20 van „Das Spiel der Hoffnung”, het Spel van de Hoop dat Johann Kaspar Hechtel omstreeks 1799 in Neurenberg uitgaf, met de schoppen acht in de hoek. Het was een bordspel van zesendertig kaarten dat met dobbelstenen werd doorlopen, en dankzij de speelkaart in miniatuur op elke kaart kon het spel ook gebruikt worden om de toekomst te voorspellen.

Na de dood van Marie Anne Lenormand in 1843 gingen uitgevers het spel verkopen onder de naam van de beroemdste kaartlegster van Parijs, zonder bewijs dat zij het ooit gebruikt heeft. In Portugal en Brazilië heet het „Baralho Cigano”, een volksnaam zonder historische herkomst bij de Roma.

Het beeld dat het spel koos, zegt veel over de tijd: aan het einde van de achttiende eeuw en in de negentiende eeuw waren tuinen en parken die voor wandelaars openstonden het grote toneel van het sociale leven in Europese steden – de plek om te zien en gezien te worden. De gangbare Duitse naam van de kaart, „Der Park”, maakt duidelijk om welke tuin het gaat: de openbare ruimte, en niet de privétuin.

De betekenis van de Tuin

De Tuin is de kaart van het sociale leven en van het publiek. Hij spreekt van ontmoetingen, bijeenkomsten, feesten, bruiloften en vieringen, evenementen, congressen, tentoonstellingen, van alles wat mensen samenbrengt. In een legging zegt hij vaak dat de zaak getuigen zal hebben, dat zij in het openbaar zal worden behandeld, of dat de oplossing erin ligt de deur uit te gaan en met anderen te praten.

Het is ook de kaart van groepen en netwerken: verenigingen, clubs, gemeenschappen, teams, vriendenkringen, professionele netwerken en, in de hedendaagse lezing, sociale media. En het is de kaart van het publieke imago – de reputatie, de manier waarop anderen de vraagsteller zien, de zichtbaarheid van een werk.

De toon is doorgaans positief: de Tuin opent, laat frisse lucht binnen en brengt samen. Maar hij heeft ook een keerzijde. Wat in de Tuin is, ligt open en bloot – er kan over gepraat, geoordeeld en gekopieerd worden. Naast kaarten als de Slang of de Vogels herinnert hij eraan dat er mensen zijn die praten; naast het Boek dat een geheim geen geheim meer kan zijn. En omdat het een kaart van veel mensen is, is hij soms onpersoonlijk: veel contacten, weinig intimiteit.

De Tuin in de liefde

In de liefde spreekt de Tuin van de relatie in het openbaar: de ander voorstellen aan vrienden en familie, samen uitgaan, openlijk voor de relatie uitkomen. Hij kan ook een feest aankondigen, een viering, een huwelijk als maatschappelijke gebeurtenis. Bij een discrete relatie zegt hij dat het moment is gekomen om haar zichtbaar te maken – of dat er al over gepraat wordt.

Voor wie alleen is, is het een van de nuttigste kaarten: de ontmoeting vindt buitenshuis plaats, op een evenement, op een feest, in een groep, via vrienden. Hij vraagt om naar buiten te gaan en uitnodigingen aan te nemen. Het aandachtspunt is de oppervlakkigheid: in de Tuin zijn veel mensen, en niet alle ontmoetingen gaan ver. Naast het Hart is het een liefde die ontstaat op een sociale gelegenheid; naast de Ring een ceremonie; naast de Toren iemand die uit zijn isolement moet komen.

De Tuin in werk en geld

In het werk spreekt de Tuin van contacten, van netwerken, van beurzen en vakevenementen, van vergaderingen, van presentaties, van werken met publiek. Hij begunstigt wie werkt in communicatie, evenementen, horeca, toerisme, handel, onderwijs, de amusementswereld – en iedereen die van zijn reputatie afhangt. Bij een vraag over een project zegt hij dat het tijd is om het te laten zien; bij een vraag over een baan dat de weg via contacten loopt.

Wat geld betreft, verbindt hij inkomsten met klandizie en zichtbaarheid: meer publiek, meer zaken. Hij kan ook sociale uitgaven aangeven – feesten, evenementen, uitjes. Naast de Vissen is het een zaak die open is voor het publiek of een evenement dat geld opbrengt; naast de Muizen uitgaven bij sociale gelegenheden die zich opstapelen.

De Tuin in gezondheid en welzijn

Bij vragen over welzijn spreekt de Tuin van de buitenlucht, van gezelligheid, van activiteit in groep en van het belang om zich niet te isoleren – wandelen in een park, samen met anderen sporten, deelnemen aan een gemeenschap. Hij kan ook de openbare zorgvoorzieningen voorstellen. Zoals altijd in het Lenormand vervangt de legging geen enkel consult en geen enkele medische zorg.

De Tuin als persoon

Als persoon beschrijft de Tuin iemand die sociaal, extravert en bekend is, omringd door mensen – de gastheer, de organisator, degene die iedereen kent. Het kan ook een publiek figuur zijn, iemand die met publiek werkt of van zijn imago leeft. In veel gevallen is de Tuin echter geen persoon, maar een groep: de vrienden, de collega's, de gemeenschap, „de anderen” in het algemeen.

De Tuin als advies

Als advies zegt de Tuin: ga naar buiten. Neem de uitnodiging aan, laat u zien, toon wat u doet, praat met mensen, zoek de juiste groep. De oplossing kan liggen in een contact dat u nog niet gelegd hebt. En tegelijk herinnert hij eraan dat alles wat in de Tuin gezegd wordt, gehoord wordt – het is verstandig op uw imago te letten en te kiezen wat u laat zien.

De tijd van de Tuin

De Tuin is geen kaart met een vaste tijd: zijn tijd is die van een afgesproken ontmoeting – een feest, een bijeenkomst, een evenement, een datum waarop mensen samenkomen. In het algemeen spreekt hij van weken. Naast de Ruiter is de ontmoeting kort of nabij; naast het Anker of de Toren spreekt hij van een publieke aanwezigheid die lang standhoudt.

In de Grote Tafel: huis 20

In de Grote Tafel – de legging waarin alle zesendertig kaarten in vier rijen worden uitgelegd – is de twintigste positie het huis van de Tuin. De kaart die daar valt, vertelt hoe het sociale leven van de vraagsteller ervoor staat, wat er in het openbaar gebeurt of hoe anderen hem zien. En de Tuin zelf brengt, waar hij ook valt, mensen en zichtbaarheid in het thema van dat huis: de zaak is niet langer alleen privé.

Combinaties met andere kaarten

• Huis — Een feest thuis, een familiebijeenkomst; het privéleven dat zich openstelt voor anderen.
• Ring — Een ceremonie, een bruiloft, een evenement van openbare verbintenis.
• Vogels — Groepsgesprekken, commentaar, geroddel; een congres of een debat.
• Sterren — Populariteit, bekendheid, sociale media; een groot publiek.
• Hond — Een vriendengroep, een vereniging, een netwerk van vertrouwen.
• Boek — Een geheim dat openbaar wordt; of een opleiding, een cursus in groep.
• Zon — Publiek succes, erkenning, een evenement dat heel goed verloopt.
• Toren — Een officieel evenement, een instelling die open is voor het publiek.
• Slang — Rivaliteit of intriges in een groep; iemand die in het openbaar kwaadspreekt.
• Wolken — Een reputatie die ter discussie staat, geruchten, verwarring in een groep.
• Vissen — Een zaak die open is voor het publiek; een evenement dat winst oplevert.
• Hart — Een liefde die ontstaat op een sociale gelegenheid; een relatie waar men openlijk voor uitkomt.